در این مقاله می خواهیم این کتاب را نقدی منطقی و بدور از استناد های پوچ و متعصبانه کنیم؛

1.نقدی فنی بر کتاب رفیق آیت الله؛ آیا نوشتن کتاب سخت است؟

اصولا این را بدانید که نوشتن کتاب به هیچ وجه به دشواری هایی که فکر میکنیم نیست. نوشتن کتاب با مراحل مشخصی همراه هست که جستجویی ساده برای شما نیز این امر را امکان پذیر میکند. بطور کلی فردی در قالب فایل ورد و فهرست وفصل بندی تنطیم شده مطالبی را گرد هم میاورد یا تالیف میکند سپس به ویراستار فنی ارجاع میدهد-آن هم با سرچی ساده قابل یافتن است- که ویراستار با تقبل هزینه ای مشکلات نگارشی و تنظیم بندی را انجام می دهد سپس این فایل بدست طراح صفحات می رسد و صفحه آرایی می کند که بعد از این ناشر مراحل چاپ و غیره را انجام می دهد. لازم به ذکر است بدانید که اکثر ناشر ها ویراستاری و صفحه آرایی نیز بعهده می گیرند. بطور کلی اگر کتاب را به دانشگاهی تفویض نکنید هیچ فردی نظارت محتوایی بر آن نخواهد کرد پس این امر مشخص می شود که نوشتن کتاب کار دشواری نیست و از پس هر کسی بر می آید و همچنین ایجاد تعدد صفحات نیز فقط و فقط تکنیک های حجیم کردن مطلب را می طلبد که آن هم ساده هست بخصوص اینکه حداقل یک سوم از کتاب را رفرنس و نمایه گذاری پر می کند پس اینکه این کتاب نوشته شده و حجیم است هیچ چیزی را اثبات نمی کند.

1.1 استناد دهی یا رفرنس دهی

طبق اصول علمی و متدولوژیکال هر موردی که در بند های یک نوشته مستند چه مقاله و چه کتاب آورده می شود با روشی استناددهی(رفرنس دهی) در متن ذکر می شود به معنای اینکه هر جمله یا سندی که آورده شده است دارای محل رجوع برای خواننده بمنظور صحت سنجی یا مطالعه بیشتر است. از طرفی این استنتاج که هر متنی که دارای رفرنس هست حتما حرف درست و معتبریست نیز غیر قابل پذیرش است در این مصداق کتاب رفیق آیت الله دارای رفرنس های زیادی در آخر کتاب است اما هیچ دلیلی بر درستی آن ها نیست بلکه برعکس بنظر می رسد با تکثر رفرنس ها خواسته شده که وجهه ای کاذب به مطلب داده شود این امر با این امر پشتیبانی می شود که اکثر رفرنس های این کتاب پس از رجوع به محل نوشتار آن ها در مطالبی کاملا مبهم و یا نوشته ها و عکس های غیر قابل علت گذاری مستقیم و همچنین کتاب هایی نوشته شده دیگر که خود رفرنسی ندارند هست که این موضوع این بعد از این کتاب را پرده بر میدارد

1.2 سفسطه گرایی

مغالطه جزئی از برهان است که به‌طور قابل اثباتی در منطق آن ایراد وجود دارد و بنابراین کلِ برهان را نامعتبر می‌سازد. مغالطه ممکن است برای وارونه کردنِ حقیقت(ها) به کار رود. مغالطه‌گر کسی است که از روی استدلال نادرست به یک نتیجهٔ درست یا نادرست رسیده‌است و ممکن است آن نتیجه را برای نتیجه‌گیری‌های دیگری هم به کار گیرد. مشخصا امیرعباس فخرآور از مغلطه های اثبات شده ای به نام های “کلمات مبهم”، “علت جعلی”، “نقل قول ناقص”، “کمیت گرایی”(بعنوان توضیح مغلطه کمیت گرایی نشانه ای از استفاده نابجا از اعدادو ارقام براي نشان دادن دقت زياد مدعا.) و “گنگ گویی”، “استفاده از بار ارزشی کلمات”، “عوام فریبی” و “استفاده از مرجع کاذب” استفاده کرده که ملغمه ای از این ها مطالب را موجه نشان می دهد؛

2.نقدی بر محتوای کتاب رفیق آیت الله

کتاب رفیق آیت الله یک کتاب با زمینه ی سیاسی ، تاریخی به نویسندگی امیر عباس فخرآور میباشد که از فعالان سیاسی  و اپوزیسیون جمهوری اسلامی ایران در آمریکا نوشته شده است. فخراور معتقد است که برای نخستین بار اسرار یک انقلاب خونین در ایران را رو کرده است و در آن نقش سازمان امنیت شوری را با اسنادی ارائه میکند ، و چگونگی به قدرت رسیدن سید علی خامنه ایران نیز شرح میدهد. به عقیده نویسنده سازمان اطلاعات اتحاد جماهیر شوری سابق ، طرح گسترده ای داشت تا در ایران روحانیون به قدرت رسیده ، با ایالات متحده آمریکا مقابله کنند و در ایران و منقطه آشوب و خرابکاری ایجاد کنند.سرنگونی حکومت شاه ، فاجعه آتش زدن سینماها و کشتارهای ساختگی که مربوط به فعالیت این سازمان بیش از انقلاب بوده است را از جنابات این سازمان میداند. در فصل های پنجم و ششم در این اثر به نقش سازمان امنیت شوروی و مأموران این سازمان (که سید علی خامنه و سید محمد موسوی را از آنها میداند) در تاسیس سپاه پاسداران ، اشغال سفارت آمریکا و کشف و خنثی سازی کودتای نوژه و توطئه هایی برای برکناری نخستین رئیس جمهور ایران اشاره میکند.

این کتاب بسیار غلیط و بدور از واقعیت میدانی با جبهه بندی قابل انتظار مواردی بسیار زیادی را بدون اسناد ارائه می کند که بسیار جبهه هایی فانتزی بخود گرفته است و مواردی که هیچ کجای تاریخ به آن ها اشاره نشده بطور سنتز گونه و تصنعی توسط این کتاب بوجود آمده، بسیاری از مواردی که در این کتاب ذکر شده است شبه علم بهمراه سفسطه گرایی هایی بیش نیست(شِبهِ‌علم (به انگلیسی: Pseudoscience) به ادّعاها، باورها، یا کارهایی گفته می‌شود که به‌غلط با عنوان علم ارائه می‌شوند، ولی بر پایهٔ روش علمی نیستند.) بمعنای استناد مناسب به بخشی از واقعیت و استنتاج گری غیر درست از آن که در این کتاب هر چه که به ظاهر مردم جامعه قابل درک میاید با کمی چاشنی مرموز بودن و با ایجاد جذابیت جلوه دروغی قابل باور را می دهد.

تعداد روایات بدون منبع و سند در کتاب فخرآور آنقدر زیاد است که حتی صدای برخی مخالفان خارج‌نشین جمهوری‌اسلامی را هم درآورده است. برای نمونه «علیرضا نوری‌زاده» مدیر تلویزیون «ایران فردا» در لندن، که دشمنی‌اش با جمهوری‌اسلامی مشخص است، هم نتوانسته در برابر دروغ‌پراکنی فخرآور سکوت کند و مجبور به سخن شده است. نوری‌زاده در یکی از برنامه‌هایش با اشاره به سندسازی‌های فخرآور گفت: “با توجه به شناخت من و پدرم خانواده‌مان از رهبر جمهوری‌اسلامی، تاریخ‌های ادعا شده در کتاب آقای فخرآور به هم نمی‌خورد و من مطمئن هستم که رهبر ایران در دانشگاه پاتریس لومومبا درس نخوانده و در آن سالها به چشم می‌دم که ایشان مدتی در زندان و تبعید بود و سفری هم به عراق داشت و در آن سالها ۲ فرزند پسرش به دنیا آمد و کنار خانواده بود …”

اما اکنون فخرآور پس از چند ماه یکی از منابعی که بر اساس آن کتاب سراسر دروغ «رفیق آیت‌ا…» تولید شده را نشان داد تا بیش از پیش بی‌پایه و اساس بودن این دروغ‌نامه مشخص شود.

«امیرعباس فخرآور» در صفحه فیسبوکش با اشاره به بخش‌هایی از کتاب خاطرات «صادق خلخالی» که در آن به ادعاهای «اشرف پهلوی» فاسدترین عضو خاندان پهلوی اشاره و البته آن ادعاها رد شده بود، استناد کرده و در واقع ادعاهای اشرف درباره سران جمهوری‌اسلامی را به‌عنوان منبع کتاب خود قرار داده است!

3. امیرعباس فخرآور؛ فردی بدنبال دیده شدن به هزینه دروغگویی

یکی از مغالطات رایج  حملهٔ شخصی یا شخص‌ستیزی یا مغالطه انگيزه و انگيخته می باشد که در هدینگ موضوعیتش منصفانه به چشم می خورد اما با دانستن این موضوع اشاره می کنیم که دانستن زمینه های فردی برای بسیاری از مصادیق سیاسی و سوگیرانه بسیار مهم می باشد؛

فخر آور کیست؟

در وسط صفحه “رهبری” کنگره ملی ایرانیان فخر آور به عنوان “رئیس سنا” ذکر شده و در کنار آن، ارژنگ داوودی (یکی دیگر از چهره‌های منفور فتنه ۱۸ تیر ۱۳۷۸) به عنوان “دادبان کل” و رامنی نیکو به عنوان “دبیرکل کابینه اجرایی” کنگره آمده است. قطعا این سازمان (در آینده) وزیر کشاورزی و ماهی‌گیری هم تعیین می‌کند!

اما امیرعباس فخر آور دقیقا کیست؟

یک سند سال ۲۰۰۶ منتشر شده ویکی‌لیکس از سرکنسولگری آمریکا در ابوظبی او را “فعال دانشجویی و زندانی سیاسی متواری از ایران” معرفی می‌کند؛ کسی که “حین مرخصی از زندان” از کشور متواری شد و “با کمک دوستانش” سر از امارات متحده عربی درآورد؛ دوستانی که “به مقام‌های فرودگاه (در ایران) برای وارد نکردن نام او در رایانه رشوه دادند”.

طبق این سند، فخر آور در دوبی با “ریچارد پرل ملاقات کرد”، یکی از اعضای باند نو محافظه‌کارانی که ما را به جنگ عراق کشاند و حامی سرسخت تغییر رژیم در عراق است و “برای صحبت درباره ایران و به دعوت از بنیاد اینترپرایز آمریکا، ویزای آمریکا گرفت.

بنا بر اطلاعات حساب کاربری توئیتری فخر آور که تنها کمی بیش از ۲۲۰۰ نفر دنبال کننده (فالوئر) دارد، او خود را یک نویسنده برنده جایزه، استاد حقوق قانون اساسی و رئیس “بنیاد آزادی ایران” خوانده است.

فخر آور اوایل ژانویه به همراه جان بولتون جنگ طلب که حامی بمباران و حمله به ایران بوده و حالا مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا است، در برنامه “شان هانیتی” فاکس نیوز حاضر شد. او در این برنامه قسم خورد که “مردم ایران عاشق رئیس‌جمهور ترامپ هستند”.

فخر آور همچنین در این برنامه از بولتون به خاطر اینکه “همیشه در مسائل مرتبط با ایران، حق با او بوده” و “در طرف درست تاریخ ایستاده”، تشکر کرد.

(شان) هانیتی (مجری سرشناس فاکس نیوز) که به طرز خارق العاده به کاخ سفید ترامپ نزدیک است و او را “رئیس ستاد کارکنان در سایه” رئیس‌جمهور توصیف کرده‌اند، درباره فخر آور گفت: “شما دانشجویی بودید که به دنبال آزادی بودید، در ایران برای حدود ۶ سال زندانی شدید و تک تک استخوان‌های بدن شما شکسته و شکنجه شدید”. این روایت در نمایشنامه نویسی، نمره بالایی می‌گیرد اما مطمئنا همه این روایت را خریدار نیستند.

اسکندر صادقی بروجردی مورخ ایران مدرن مستقر در آکسفرود اخیرا در اظهارنظری برای من نوشت، “در حالی که تندروهای جنگ طلب نومحافظه کاری خاصی در واشنگتن و سیاستمداران تندروی دست راستی به نظر می‌رسد برای اعمال جنگ اقتصادی و ااحتمالا یک جنگ بالقوه برای تغییر رژیم علیه تهران، مایل به پذیرش و قبول کردن کارزار اطلاعات سوء و غلط فخرآور هستند، (اما) برای بسیاری از فعالان اپوزیسیون ایرانی در خارج از کشور، این موضوع پذیرفته شده که او (فخر آور) شیاد و کاملا بی اعتبار است”.

در بخش دیگری از یادداشت میدل ایست آی آمده است:  فخر آور توانسته برای خودش یک جایگاه مناسب دست و پا کند به ویژه اینکه او خودش را (در آمریکا) “سابقا مسلمان” خوانده است.

فخرآور در مصاحبه سال ۲۰۱۶ خود با گراهام لاجر مجری تلویزیونی به شدت از باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق آمریکا به دلیل دادن اجازه استقرار تعداد بسیار زیادی از مسلمانان در آمریکا انتقاد کرد اما در (ابتدای) همین مصاحبه توضیح داده بود که خودش چطور به عنوان یک مسلمان وارد آمریکا شده بود.

اگرچه فخرآور به نحوی خاص در جبهه سیاست داخلی (آمریکا) مفید است اما در سیاست خارجی او واقعا می‌درخشد! پتانسیل او پیش از این طبق مفاد سند منتشر شده ویکی‌لیکس واضح بود. او گفته بود که “اگرچه او طرفدار جنگ نیست و علنا از حملات نظامی محدود نظامی علیه ایران حمایت نخواهد کرد اما فکر می‌کند که چنین حملاتی به زیرساخت هسته‌ای ایران سبب یک شورش و قیام مردمی علیه حکومت (ایران) منجر خواهد شد”.

واژه “علنا و در محافل عمومی”، واژه کلیدی است.

در بخش دیگری از این سند آمده که به گفته فخر آور، “ایرانی‌ها آدم‌های جنگجویی نیستند و به طور کلی، تنبل هستند و از خارجی‌هایی که برای نجات دادن ما از دست خودمان می‌آیند، استقبال می‌کنند”.

بنا بر این سند، سرکنسولگری آمریکا در ابوظبی در سال ۲۰۰۶ تصریح کرده که “حمایت (فخر آور) از تحریم‌های کامل علیه ایران، در میان ایرانی‌ها موضوعی “نادر” بود و “او مدعی شد که علاقه‌ای به اخذ پناهندگی سیاسی ندارد چرا که خودش را جنگجوی آزادی می‌داند و به ایران برخواهد گشت”.

با گذشت ۲۰ سال، فخر آور هنوز به ایران برنگشته اما توانسته یک سفر غیرمنتظره به اسرائیل داشته باشد.

صادقی بروجردی معتقد است که فخرآور “نشان داده که شارلاتان و شیاد است و به هر کسی که قدرت دارد، می‌چسبد تا کار پست خود را پیش ببرد. او جزو قبیح‌ترین بقایای یک شاخه فاسد سیاسی و اخلاقی است که به امید رهبری جنگ آمریکا علیه ایران توسط دولت ترامپ خود، به دنبال سودجویی خودش است”».

این عنصر اپوزیسیون که خود را رسماً فردی صهیونیست میداند، رابطه بسیار نزدیکی با رژیم صهیونیستی دارد و بارها با سفر به سرزمین‌های اشغالی سفر نموده و ماموریت‌هایی از موساد جهت تضعیف نظام جمهوری اسلامی ایران بر عهده گرفته است.

تقدیر «اشتون کارتر» وزیر دفاع آمریکا از خدمات فخرآور

در سالهای اخیر، فخرآور در آخرین ماموریتش از سوی دستگاه‌های امنیتی آمریکا و صهیونیستی، مامور به نوشتن کتابی سراسر دروغ درباره انقلاب‌اسلامی و سران جمهوری‌اسلامی شد و تهمت‌های عجیبی به سران نظام اسلامی وارد کرد. پس از این خدمات، سران رژیم آمریکا آنقدر از عملکرد فخرآور راضی هستند که در ماه‌های اخیر بارها با او دیدار کرده و عکس یادگاری گرفتند؛ از جمله افرادی مانند وزیر دفاع آمریکا، رئیس اسبق و کنونی سازمان سیا و بسیاری از نمایندگان کنگره.

3.1 واکنش او به آمدنیوز و تناقضات رفتاری

امیرعباس فخرآور رئیس سنای کنگره ملی ایرانیان که از طرفداران پر و پا قرص دونالد ترامپ رئیس جمهور سابق آمریکا بود، قبل و بعد از اعدام روح الله زم لیدر آمدنیوز اظهارات متناقضی را به زبان آورد.

وی قبل از دستگیری روح الله زم دست به تمسخر وی می‌زد و زم را فاقد هوش و دانش توصیف می‌کرد، اما پس از اعدام وی گفت روح الله زم موسس کنگره ملی ایرانیان، عضو سنا و موسس آمدنیوز بزرگترین رسانه‌ای که تاریخ ایران به خود دیده است، بود. روح الله زم به طور ناگهانی از داخل حلقه طناب دار بال درآورد.

پس از رسوا شدن های متعدد فخرآور در دروغهایی مثل نسبیت با رضا شاه بزرگ و… قاب عکسی که با قیمت ۵۹ دلار میتوانید از سایتی اینترنتی تهیه کنید را به هدیه ای از دونالد ترامپ نسبت داده و بعضی از ساده دلان ایرانی نیز باور کردند این قاب عکسها را میتوانید از سایت زیر تهیه کنید: https://whitehousegifts.store/product/donald-j-trump-personalized-signature-portrait/…

3.2 و اما سخنان خود خارج نشینان

در این قسمت از افرادی که نظراتشان را صریح درباره امیرعباس فخرآور صحبت میکنند؛ بطور کلی صحبت ها برای شنیده شدن هستند و تائید یا رد نمی شوند.

نوشته کتاب رفیق آیت الله بزرگترین گزافه گوی تاریخ؛ نقدی منطقی بر این کتاب اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.

‍ ⭕️ فلسفه فیزیک از منظر شهید محسن فخری‌زاده (۱)

بسمه‌تعالی

یادداشت جدید حسن رحیم پور(ازغدی) نخستین بخش از چند یادداشت است که در روزهای آینده منتشر و  به نظریات مجاهد شهید محسن فخری زاده از پدران تکنولوژی هسته‌ای و بنیانگذاران صنعت هوافضا و موشکی ایران در حوزه فیزیک و فلسفه علم  می پردازد :

دیشب به لطف یکی از دوستان، یادداشت‌هایی از شهید بنیانگذار، استاد فخری‌زاده را دیدم. پیشتر ندیده و نخوانده بودم. دیشب هم نخواندم، بلعیدم و افسوس خوردم‌ بر بزرگمردی که جلوی بت‌های ما زانو نزد، بزرگ در «فیزیک» و «فلسفۀ علم» و بزرگ در انسانیت و معنویت، مجاهدی ناشناخته برای ما و کاملا شناخته برای واشنگتن و لندن و تل‌آویو که او را پدر “تکنولوژی هسته‌ای” و مغز متفکر “هوافضا” نامیدند و کشتند. ده‌ها نقشه ترور او نقش بر آب شده بود. روشن است که چرا مردم آن نظریه‌پرداز عملگرا را قاسم سلیمانی «فیزیک هسته‌ای» خواندند. شهادت فخری‌زاده، برای او «خیر» و برای ما «شر» بود، برای او  قصۀ «پیله و پروانه» و برای ما غصۀ «ماندن میان درودیوار» است، و محرومیت از مردی که ندانستیم چه حقی بر امنیت و پیشرفت ایران دارد و اینک چون شهید تهرانی‌مقدم، شهدای هسته‌ای و شهیدانی که پس از این خواهیم داد، دیگر از تاریخ ایران تفکیک نخواهد شد؛ چه خورشیدهای درخشان به تاریخ ما سنجاق نشده‌اند بلکه خود تاریخ ما هستند.

ضمن آنکه اهل تعارف نیستم و اگر برادر قاآنی فرمانده من در سالهای جنگ، ما را به عضویت سپاه قدس بپذیرد در هر عملیات انتقامی در هر جای عالم که باشد شرکت می‌کنم بویژه اینک که گرفتار کوتوله‌هایی هستیم که هوسی جز مذاکره با شیطان ندارند و نمی‌دانیم به کدام خدا نماز می‌برند اما نقدا حیف است اگر با چند یادداشت به افکار شهید فخری‌زاده در حوزه فلسفه و علوم پایه اشاره نکنم:

۱. امکان و ضرورت احیای فلسفۀ اسلامی را به حوزه ودانشگاه  یادآوری کرده و آنان را به ظرفیتهای احیا نشده فلسفه اسلامی برای فلسفه علم توجه داده است.  حیات فلسفه، قدرت تعامل با محیط و رشد یافتن و رشد دادن است؛ به‌نحوی که با پرسش‌های فلسفی اکنون رویارویی داده شود، چالش‌پذیر باشد و از مسیر فلسفۀ علم، تاثیر ملموس بر جهت‌گیری علم داشته باشد. فلسفه اسلامی هم نوع زنده و مرده دارد.

۲. شهید نظریه‌پرداز، ریشۀ چالش بزرگ فیزیک جدید را در “فلسفۀ فیزیک”می‌بیند و اصل “عدم قطعیت” را کاملا ادامۀ نظریۀ معرفت‌شناختی امتناع در شناخت ذات واقعیات طبیعی با روشهای فیزیک می‌داند چه برخلاف ادعا کمیات وابسته به هم برای یک ذره فیزیکی به‌طور همزمان با دقت صفر، همچنان غیرقابل اندازه‌گیری است. همچون اندازه‌گیری تکانه با دقت بالا در الکترون که سبب می‌شود نتوانیم اطلاعاتی روشن از مکان بدهیم و به‌عکس. فیزیک کلاسیک در مورد انرژی و زمان با همین مشکل  مواجه  است. اندازه‌گیری دقیق یک کمیت، سبب عدم دقت در بی‌نهایت کمیت وابسته دیگر می‌شود و تلاش‌هایی چون نظریه «متغیرهای پنهان» نتوانسته خطر ظاهری این اصل را جبران کند.

۳. ایشان اصل «عدم قطعیت» در فیزیک را اگر نفی علیت به مفهوم نیوتونی آن باشد، معقول وحتی عامل پیشرفت علم می‌شمارد اما این اصل نمی‌تواند نفی «علیت» با تبیین فلسفی باشد مگر کسانی به دلایل ایدئولوژیک و غیرفلسفی چنین استنتاج نادرستی بر آن تحمیل کنند.

⭕️ “فلسفه فیزیک” از منظر “شهید رابع هسته ای”، دکتر محسن فخری زاده(۲)

بسمه تعالی

حسن رحیم پور ( ازغدی ) در دومین یادداشت پس از ترور شهید دکترمحسن فخری زاده  به مظلومیت شهدای هسته‌ای در داخل و خارج کشور و به دیدگاه شهید محسن در بیان ارتباط درست و نادرست میان فیزیک و متافیزیک  پرداخته است:

از همسر شهید نقل شد که وقتی در خون خود دست و پا میزده، بیشتر نگران محافظانش بوده و با فریاد از آنان خواسته جلو نیایند تا آسیب نبینند. همکارانش گفتند گر چه دو نخست‌وزیر رذل صهیونیست علنا نام دکتر فخری‌زاده را به عنوان هدف اعلام کرده بودند و آمریکایی‌ها و کارگزارانشان تشنه به خون او بودند در داخل کشور نیز تحت فشار و ایذا بود. به نام برجام دستهایش را بستند و با دست بسته، هدف مسلسل تروریزم دولتی غرب قرار گرفت و مخالفان داخلی پروژه او نه حاضر به مناظره بودند و نه مسئولیت تصمیمهای خود را می‌پذیرند.

شهید فخری‌زاده در نقاط ربط فیزیک با فلسفه و در حلقه وصل “فلسفه علم” و معرفت‌شناسی با مشکلات انسان و نیازهای حیات، درگیر تالیف کتاب‌هایی بود و می‌پرسید چرا نهاد فلسفه اسلامی در صحنه نیست و تفریع فروع نو نمی‌کند؟ چرا تاثیر آن در علوم تجربی و علوم انسانی به درستی برای دانشجویان “فلسفه علم”، تبیین نشده و فیلسوفان این عصر، تن به رویارویی جدی با مسائل بنیادین علم نمی‌دهند؟ کجایند مقالاتی که با مبانی فلسفه اسلامی به نقد تفسیرهای فلسفی ناشی از علوم بپردازند؟ چرا فیلسوفان امروز غالبا به ذکر مصادیق و مثال‌های تازه، اکتفا کرده و مثلا در تدقیق و تجزیه روایت فلسفی از هستی نکوشیدند؟ حال آنکه فلسفه غرب با مبانی متشتت معرفت‌شناختی در معرکه، حاضر و با علوم، در تعامل زنده و با هر چالشی، نحله‌ای زاده و صاحب اولاد مشروع و نامشروع بسیاری شد و بر روند علوم و تطبیق یافته‌ها با سبک زندگی، ایفای نقش کرد؟ انیشتین گفت نظریه “نسبیت”، آنقدر میوه می‌دهد که خود دیگر آن را نمی‌فهمم.

در این لحظه به یاد آوردم اینها بخشی از سوالاتی بود‌ که سال گذشته در فیضیه و در دانشگاه تهران پرسیدیم و یکی در قم آن را دروغ و تضعیف حوزه خواند و دیگری در تهران، آن را خارج از محدوده علم! و دانشگاه دانست.

همچنین شهید محسن، فیزیک و فلسفه را به نحوی مرتبط می‌دید که اگر مرز آنها رعایت شود یکدیگر را خوراک داده و حتی اصلاح می‌کنند گر چه ابزارهایی کاملاً متمایز و حیطه‌ای مستقل دارند.

در رمزگشایی شهید دکتر فخری‌زاده، وقتی “ایدئولوژی” بر “جهان بینی” و جهان بینی بر “شناخت”، مبتنی است و  وقتی موثرترین ابزار شناخت، تجربه حسی است(از تعبیر تعمیم یافته “مشاهده” برای حس بهره می‌برد)، چرا نقش فیزیک در “شناخت”، دست کم گرفته شود؟ فیزیک، دریچه‌ای راهگشا بسوی چشم‌اندازی بی‌نظیر در مشاهده آفاق است چنانچه زیست‌شناسی و علوم‌شناختی که توسعه‌یافته‌ی علم‌النفس است، شانی چون فیزیک دارند و البته این ارتباط‌ها نباید مرز و وظایف علوم را در هم ریزد و نسبیت‌زدگی به معنای نادرست آن، مایه اغتشاش در علم و فلسفه شود. شهید محسن، دیدگاه امثال پوپر و پیروان ایرانیش را نه تنها غیر فلسفی بلکه منجر به فروپاشی علم می‌داند و تداخل بی‌منطق و افراطی علوم و فلسفه در یکدیگر را اخلال در هردو می‌شمارد و می‌نویسد گرچه هرگز نخواسته‌ام با فیزیک به خدا برسم اما مگر با فلسفه(بدون نبوت) می‌توان جز به خدایی ناقص رسید؟ او قاطعانه، فیزیک را بستری کارآمد(نه بیشتر و نه کمتر) برای عرفانی مستظهر به “طبیعت‌شناسی” می‌خواند و می‌گوید فیزیک در اندازه خود، جلوه‌هایی زیبا و باشکوه از حضرت حق به نمایش می‌گذارد و من شخصا از فیزیک نه تنها لذت حل مسئله، بلکه لذت معنوی برده‌ام و بر ایمانم افزوده است. شهید محسن در شگفت است که چگونه کسانی در اروپا توانستند از یک “جهان منسجم” و “مکانیک معنادار” به الحاد یا بی‌معنا دیدن هستی برسند؟ و چرا به سهمیه تجربی و ریاضی از ذهن خود بسنده کردند؟ مگر عقل، به ویژه وقتی مویدات علم، پشت آن می‌ایستد، راهی برای “الحاد” یا “شکاکیت”(که دشمن خونی “عقل”است) بازگذارده است؟ اینان از کدام بیراهه رفتند که به بیغوله رسیدند؟

⭕️ چالشی در “فلسفه علم” از منظر پاسدارشهید محسن فخری‌زاده(۳)

شهیدترور، سردار پاسدارمحسن فخری‌زاده و همه شهدای هسته‌ای را باید ازجمله شهدای تمدن‌سازی معاصر ایرانی،اسلامی دانست که در نقطه وصل فیزیک و فلسفه، نظریه پردازی کرده‌اند. او به منظر اپیستمولوژی صدرایی در فلسفه علم و شباهتی میان “آزمایش فیزیکی” با “تعقل فلسفی” توجه می‌داد که چگونه فیزیکدان برای شناخت طبیعت، چاره‌ای جز دخالت در آن ندارد و همین دخالت دانشمند، واقعیت را از موقعیت “ماقبل شناخت” یعنی از نفس‌الامر پیشین خارج می‌کند و بنابراین آنچه دانشمند در طبیعت، شناسایی می‌کند همان موجود قبل از شناسایی نیست. برای مشاهده الکترون باید از فوتون بهره‌ برد اما به محض تماس فوتون با الکترون، وضعیت در هم می‌ریزد و دیگر این الکترون، آن الکترون نیست. این نکته گرچه در فیزیک کلاسیک هم شناخته‌ شده بود اما ارزش عملی آن را نمی‌دانستند. در فیزیک و در علوم آزمایشگاهی، امکان علم دقیق به واقعیت پدیده‌ مادی با قطع نظر از دخالت دانشمند(که برای درک آن پدیده، ضروری است) وجودندارد. در سطح ساده‌تر وقتی دماسنج را وارد آب می‌کنید تا دمای آن را اندازه بگیرید، از آب، انرژی‌هایی می‌گیرید و به آن انرژی‌هایی می‌دهید؛ پس آب اندازه‌گیری شده، آب دیگری است و در هیچ آزمایشگاهی، “آب پیش از اندازه‌گیری” عینا قابل اندازه‌گیری نیست و انحراف محاسبه هرگز به صفر نمی‌رسد. در فیزیک جدید نیز فوتون، کوچکترین ابزار مشاهده با کمترین تاثیر در واقعیت، نمی‌تواند مانع خطا شود و البته چاره‌ای از این خطا در فیزیک نیست.

برادر شهید می‌پرسد وقتی در فیزیک، “عالم و معلوم” بر یکدیگر تاثیری چنین متقابل می‌گذارند به حدی که واقعیت نفس‌الامری، جدا از دخالت فیزیکدان و فیزیکدان بدون تاثر از آزمایش، قابل آزمایش نیست چرا مثلا به معرفت‌شناسی ملاصدرا و علم‌النفس حکمت متعالیه توجه نکنیم که چگونه در “نظریه تجرید” صدرایی، مراتب ادراک، وابسته به میزان تجرید است، یعنی با تجرید ناقص‌تر به “ادراک حسی” و وقتی بیشتر شود به “ادراک خیالی” و با تجرید کامل‌تر به “ادراک عقلی” می‌رسیم؛ بنابراین پابه‌پای مراحل ادراک، هم “درک‌کننده” و هم “درک‌شونده”، هر دو ارتقا می‌یابند. آنچه مانع ادراک وجهی از حقیقت می‌شود از عوارض ماهیت نیست بلکه نحوه وجود و عینا خود واقعیت است که ماهیت با آن موجود می‌شود و این یعنی که سخن از یک مرتبه از یک حقیقت نیست بلکه با تجرید کمتر، به واقعیت محسوس، با تجرید بیشتر به صور خیالی و آنگاه به ادراک عقلی ارتقا می‌یابید.

بنابراین شناخت حقیقت نفس‌الامری هم مستقل از ادراک فیلسوف ممکن نیست و این محدودیت، ناشی از محدودیت ابزار و امری عارضی نیست بلکه ذاتی و ناشی از تاثیر متقابل ناظر و منظور در یکدیگر است.

برادرمحسن به حوزه و دانشگاه یادآوری می‌کند که بسیاری سرفصل‌ها در فلسفه اسلامی اعم از سینوی و صدرایی و اشراقی و حتی عرفان نظری وجود دارند که هنوز در مورد اثرگذاری و اثرپذیری آن‌ها در فلسفه علم و از جمله فیزیک بحث جدی و پیگیر نشده است.

شهید سپس به چالش‌هایی اشاره می‌کند که گفته می‌شد فیزیک جدید در حوزه معرفت تجربی، فلسفی و حتی عرفانی به وجود آورده که علاوه بر اینکه توسط پاره‌ای نحله‌ها برای اثبات حقانیت خود به غلط، سوء‌استفاده شده، هر دسته از فیلسوفان فیزیک نیز در باب  مهمترین چالش به وجود آمده  پاسخی متفاوت دادند. یکی “نقض علیت”، دسته دیگر، تغییر در مفهوم “نظریه اندازه‌گیری” و…

اما برادر فخری‌زاده، چالش عمده به وجود آمده را خودزنی و زیر سوال بردن فیزیک از طریق ضربه به “ارزش معلومات تجربی” می‌داند، چه از این پس، معلوم نخواهد بود که  یافته‌های علوم  تجربی تا چه میزان بازنمود واقعیت هستی و هستی واقعی است؟

نظریه پرداز شهید، مثال می‌زند که اینشتین بر اساس یافته‌های ماکس پلانک برای نور، ماهیتی دوگانه قائل بود و آن را از سویی ذره و “فوتون” و از طرفی “موج” دانست و این یک چاله معرفتی است زیرا وقتی در یک آزمایش، خاصیت موجی نور و در دیگری خاصیت ذره‌ای آن مشاهده شود یعنی بسته به نوع ترتیبات آزمایش، “نور” هربار یکی از خواص خود را بروز می‌دهد و این پدیده در کل طیف الکترومغناطیس جاری است.

فخری زاده یادآوری می‌کند که “دوبروی” نیز تأسی به “اینشتین” میکند حال آنکه  سؤال مهمتر این بود که اصولا فوتون چیست؟ و ذره مادی الکترون در واقع و نفس‌الامر چیست؟ موج است یا ذره یا حالتی دیگر از وجود؟ ماهیت الکترون چیست پیش از آنکه به مشاهده درآید؟ نه فیزیک و نه فلسفه پاسخی ندادند و با آنکه حدود صد سال از تکامل این دو نظریه می‌گذرد حتی یک پیشنهاد تجربی هم ارائه نشده است.

شهیدمحسن در مثالی دیگر این وضعیت را در تئوری‌های آرایش ذرات در هسته اتم به پرسش می‌گذارد. کدام مدل هسته‌ای، جامع نظریه‌ها و قادر به توجیه همه آزمایش هاست؟ پاسخ این است که هیچ کس نمی‌داند.

⭕️ برادر محسن فخری‌زاده(۴)

(فیزیک، فلسفه، عرفان و آنگاه خون)

بسمه تعالی

چهارمین یادداشت حسن رحیم پور (ازغدی) بپاس خون پنجمین شهید ترور هسته ای سردار فخری زاده به طرح برخی اندیشه های شهید در فیزیک کوانتوم ، مقایسه نظریه ملاصدرا و انیشتین و مقوله زمان نسبی پرداخته است:

پرسش بعدی برادر محسن این بود که چرا فیزیک کوانتومی نمی‌داند وضعیت الکترون موجود در اتم در گذر از یک تراز به تراز دیگر چگونه است؟ چرا تنها از واقعه، خبر می‌دهد. چرا برای نحله‌های عمل‌گرا و پوزیتیویست نیز اساسا مهم نیست که الکترون در جریان این گذر چه وضعی دارد و تنها تشنه فایده عملی آن است؟

جان ما تشنه دانایی است اما در هیچ یک سیراب نمی‌شود. حال آنکه طرح همین پرسش‌های جواب نداده، تضمین پیشرفت علم است و همین چالش اساسی در هر دو مکتب فیلسوفان علم است که فیزیکدان را به سکون و قناعت می‌کشاند، همان اتهامی که اینان دیگران را بدان متهم می‌کردند. علم بی این  سؤالات، رشد نمی‌کند و هر چه مانع تحقیق بیشتر در علم شود محکوم به شکست است.

اما البته شهید هسته‌ای ما همین “نمی‌دانم”های انبوه فیزیک جدید را درعین حال، حسن بزرگ آن نسبت به فیزیک نیوتنی می‌داند که مدعی”همه چیزدانی” و صد البته ناشی از جهل مرکب و مفرط بود.

اما این “نمی‌دانم”ها  همان “نمی‌دانم” هایزنبرگی نیست که اصالت آن هنوز مشکوک باشد مگر به طریقی بتوان این دو را به هم مربوط کرد که این هم بنظر ایشان، شدنی است. شهید محسن می‌نویسد تشریح چگونگی این ارتباط در برنامه‌های کاری اینجانب است که به حول و قوه الهی به آن خواهم پرداخت. سردار شهید فخری‌زاده از نسبیت انشتین می‌گوید که چگونه نسبیت نیوتنی را که ناظر به مکان و سرعت بود به نسبیت زمان، تعمیم داد و اینکه در این جهان بینی، دیگر زمان، ترازوی ثابتی نیست که حوادث با آن سنجیده شود. بلکه نوع حرکت، چگونگی زمان را مشخص می‌کند پس دیگر “زمان مرجع” نداریم مگر بتوانیم چارچوب مرجع اینرسی را بیابیم ولی ایشان می‌پرسد مگر چنین چارچوبی در جهان مادی در دست داریم؟

با این محاسبه، هر ناظر در دستگاه مختصات خاص خود، زمان خاص خود را دارد و حوادث را از منظر خود بیان می کند که با ناظر مستقر در چارچوب مرجع دیگر و با شرایط دیگر متفاوت می‌شود و این اساس  حتی در فیزیولوژی موجودات مادی هم اثر می کند. حال از میان دو روایت دو ناظر متفاوت از حادثه واحد، کدام درست است؟

ایشان می‌گویند برای من جالب است که میان نسبیت انیشتین و آنچه جناب ملاصدرا سه قرن قبل از انشتین و همزمان با نیوتن، بازبان فلسفی استنباط و طرح‌ کرده چه  نسبتی دارد وقتی می‌گوید برای هر حرکتی، زمانی ویژه همان متحرک است؟

⭕️ مجاهد شهید، برادرحاج محسن

فخری زاده(۵) (ازفیزیک تا خدا)

بسم رب الشهدا

حسن رحیم پور در پنجمین بخش از یادداشتهای شهدای ترورهای  هسته‌ای، به نمونه‌ی جدیدتری از توجهات متفکرانه و پرسشگرانه شهید فخری زاده در فلسفه فیزیک ونسبت آن با متافیزیک پرداخته است :

سردار محسن، شاگردانش را توجه می‌داد که با نگاه تحلیلی، پرسشگرانه و غیرمقلدانه به سیر تاریخ فیزیک بنگرند و حساس باشند که مثلا چگونه فیزیک‌دانان از پنج نیروی “مغناطیسی” ، “الکتریکی” ، “هسته‌ای” ، “گرانشی” و “ضعیف” به سه نیرو رسیدند؟ به تلاش امثال ماکسول، فارادی و… احترام می‌گذارد اما پژوهشگر فیزیک را فرا می‌خواند که دوباره و سه باره بیاندیشند چه شد که دو نیروی الکتریکی و مغناطیس به هم پیوست و “الکترومغناطیس” با چه توجیهی پدید آمد؟ چرا انیشتین کوشید همه نیروها را به منشاء واحد بازگرداند و چرا موفق نشد؟ تا دهه‌های اخیر که عبدالسلام و واینبرگ، نیروی ضعیف را به الکترومغناطیس پیوند دادند و جایزه نوبل به کشف “الکترو ضعیف” به عنوان نیروی سوم داده شد.

استاد شهید، برادر فخری‌زاده در نامه‌ به یکی از شاگردانش می‌نویسد این تحلیل، مبتنی بر تفکیک میان مفهوم نیرو و انرژی است. “نیرو”، مفهوم فعلیت یافته‌ی “انرژی” است به ضمیمه همان فرض که انرژی کل جهان ثابت باشد و ماده هم انرژی قلمداد شود، از منظر مادی، جهان فقط انرژی است و انرژی، کاملا به هم پیوسته و دقت کن که این نکته بسیار دقیق است. شاید فعلا نباید می‌گفتم ولی نگران یک سردرگمی برای تو بودم و در آینده یکی از مطالب کلیدی که روی آن  بحول الله وقوته کار خواهم کرد و منتظر پرسش‌های تعیین کننده و تازه‌ای است، همین مطلب است.

واما آن فیزیکدان عارف مسلک مجاهد در خصوص نقطه یا نقاط وصل یا فصل ” فیزیک” و”متافیزیک” ، تئوریهای متنوعی را قابل بررسی می‌دانست. در دهه۶۰ در جبهه کردستان، هم می‌جنگید و هم برای هم‌رزمانش، نشست “حافظ خوانی” داشت، انس همزمان با شعر و با فیزیک، طرفه بود. در مورد خداوند، معتقد به ضعف ذاتی، نه تنها در زبان فیزیک، بلکه در دستگاه زبان متافیزیک‌های بشری و غیر وحیانی بود. میگفت منطقا باید به زبان خود خداوند و پیام‌آورانش و سخنگویان و مفسرانش ائمه معصومین(ع) متوسل شد. خداوند از ذرات تشکیل نشده که هر ذره آن در موجودی از موجودات عالم باشد. شیفته مرزبندی امیرالمومنین ع  در نفی “مباینت” و”ممازجت” اشیا با خداوند و معتقد به امکان تاثیرگذاری چنین مفاهیمی نه فقط در “علم متافیزیک” بلکه در پایه های بنیادین فیزیک اشیا بود. گرچه خداوند همه جا با همه وجود، حاضر و ناظر است و جا، مکان و حرکت ندارد تا موضوع فیزیک باشد. خداوند در مورد صفات خود تعبیراتی ویژه و توقیفی اما قابل تعقل و قابل شهود دارد. جبروت او همه چیز را پر کرده، علم او به همه چیز تعلق دارد. به انسان، نزدیک تر از خود او به خودش، و از رگ گردنش است، دیده نخواهد شد اما دور نیست. او به ما نزدیک است و ما از او دور! و این (دوری درعین نزدیکی)، چه دامنه مفهومی در نسبتهای هستی  با ما دارد؟ و فیزیک چه نقشی در معرفه الله می‌تواند داشته باشد؟

🔻 او که در گوش روح ما مدام نجوا می‌کند آنگاه که بندگان من، هرکس، هروقت، هرجا مرا بخوانند، بگو من بسیار  نزدیک هستم، نه کنارشان،  بلکه “با ایشان” (معهم) هستم، صدایشان را می‌شنوم و دعایشان را اجابت می‌کنم… و چنین بود که دعای حاج محسن، شنیده شد، اجابت شد، شهید شد و… با پیکری خونین به دیدار(خدای متافیزیک و فیزیک هستی) رفت.

بسم الله المنتقم

⭕️ “خون نامه” شهید پیشرفت وتمدن سازی برای “ایران قوی”،

پاسدار متفکر، محسن فخری زاده

رحیم پور در آخرین بخش از سلسله یادداشتهای ترورشهدای هسته ای ،  به یک جمعبندی معنادار و نتیجه ای الهام آفرین اشاره کرده و کلماتی باشکوه و حیاتبخش از شهید فخری پور را امضای پایانی این یادداشتها قرار می‌دهد:

۱۰.  این خون‌نامه را می‌توان ادامه داد اما اگر در خانه کس است، یک حرف بس است. شخصیتی که چهل سال منتظر شهادت و بیست سال، منتظر ترور بوده است، صدایش درنیامده و دستی در بیت‌المال نبرده است. از ابتدای تأسیس سپاه، در جبهۀ غرب و جنوب، پاسداری مشهور به روحیۀ عرفانی و مأنوس با شعر و ادبیات و علاقمند به فیزیک و ریاضیات بوده و از سال‌های دفاع مقدس تا لحظه ترور، مجاهد بود و مجاهد ماند. و این هنر «مجاهد ماندن» تا پایان را دست‌کم نگیرید. بودند مجاهدین سابق که قاعدین امروز و سپس خائنین لاحق شدند، در معرکه (ثم استقاموا) بی‌توفیق ماندند، از کارنامۀ جهادی انقلاب و حتی از سابقه مختصر خود شرمنده‌اند، برخی مدیران که دیگر به هیچ چیز جز خود، اعتقاد ندارند، در محضر سران کشورهای دشمن با دهانی باز، چون دهان اسب آبی، از عمق وجود می‌خندند و در تهران، نگاه نفرت‌بار و ادبیات کینه، نثار انقلابیون وفادار می‌کنند. آنانکه آلوده “جاه و مقام” یا “مال و منال” و “اشرافی‌گری و فساد” شدند و آنگاه با تعابیر روشنفکری مسروقه از متون ترجمه ای، عفونت درون را با ادوکلن، پذیرفتنی می‌کنند، قبله‌هایی که عوض شده، ذهن‌هایی که تسلیم شده، گناهانی که توجیه شده و شاید خیانت‌هایی که کم‌کم عادی شده است.

۱۱. چه شخصیت‌های علمی و جهانی در ایران، گوهرهای نایاب اما گمنام و بی‌نام، خادم ایران و ایرانی که از سر اخلاص و تواضع، اینجا دیده و حتی شنیده نمی‌شوند و در سکوت، بار یک ملت را بر دوش می‌کشند، اهانت می‌بینند، تهدید می‌شنوند، درست وقتی دانشگاه‌های معتبر جهان به دلایلی، و سرویس‌های اطلاعاتی جهان به دلایل دیگری، سال‌ها رد پای آنان را می‌زنند. نام شهید محسن علنا در فهرست ۵۰۰ شخصیت  قدرتمند جهان در نشریۀ آمریکایی فارن پالیسی منتشر شده بود. چه استعدادهای جهادی و نبوغ‌های انقلابی که تا وقتی دشمن نامشان را نبرده یا خونشان را نریخته، به اهمیت آنان پی نمی‌بریم و تا میان ما هستند، گویی نیستند و آنگاه که کف خیابان، تیرباران می‌شوند، محترم می‌شوند، احترامی نمایشی، سمبلیک، خیلی ملی و بی‌ضرر و آنقدرخنثی که نتوان سخنانشان را حتی تکرار کرد. می‌خواهند از قاسم سلیمانی‌ها و محسن فخری‌زاده‌ها مجسمه‌هایی بسازند که محترم باشد اما چیزی نگوید.

آیا می‌شود گفت با سلیمانی و فخری‌زاده در حیاتشان چه بحث‌ها می‌شد و پس از تکه‌تکه شدنشان بودکه قاسم‌جان و آقامحسن شدند؟

۱۲. کاش سینمای ایران بجای اینهمه سلبریتی، هنرمندان بیشتری می‌داشت. یک هزارم هنر و تعهدی که هالیوود به صهیونیست‌ها دارد و پس از ۸۰ سال از جنگ دوم اروپایی و جهانی میان فاشیست‌ها وکمونیست‌ها و لیبرالیست‌ها که تفاله‌های مدرنیته بودند، هنوز فیلم‌های تازه جنگی با ایدئولوژی غالباً صهیونیستی و آمریکایی می‌سازد، برای ساختن صد کار سینمایی و سریال و موسیقی برای هر یک از مردان و زنان بی‌نظیر ایران کافی بود، اما افسوس، چیزی که زیاد داریم سلبریتی است و آنچه همچنان کمیاب است و حسرتش را می‌خوریم، هنرمند ملی و مردمی است. هنرمند هست، اما کم است!

منبع : مراجع اطلاع رسانی حسن رحیم پور(ازغدی) https://t.me/rahimpour

نوشته فلسفه فیزیک از منظر شهید فخری زاده اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.

گوینده: طوبا تاجری

پادکست فواید روزه داری برای دانلود کلیک فرمایید

نوشته پادکست فواید روزه داری اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.

در این تصویر چهار دانشمند تازه مسلمان حضور دارند که از اعضاء انجمن شهید ادواردو آنیلی هستند.

چهار دانشمند برجسته خارجی که شیعه شده اند؛در حال پذیرایی از عزاداران اباعبدالله (ع)

۱. پروفسور کریستین بونو از فرانسه
۲. پروفسور خوان فرانسیسکو از اسپانیا، یکی از ۱۰ دانشمند برتر جهان در زمینه هوش مصنوعی
۳. دکتر تاراس، اقتصاددان از روسیه
۴. دکتر روبرتو آرکادی، فیلسوف و مسلط به چند زبان از ایتالیا

پروفسور بونو از اعضاء دلسوز انجمن اسلامی شهید ادواردو آنیلی و مشوق ایجاد موسسه رهیافتگان برای حمایت از تازه مسلمانان بود.

عشق به اهل بیت حد و مرز نمیشناسد.

در این مقاله به زندگینامه و سخنانی از این دانشمدان اشاره می شود:

پروفسور یحیی علوی «کریستین بونو»، اندیشمند فرانسوی، مترجم، نویسنده و استاد فسلفه و عرفان شیعی دار فانی را وداع گفت.

کریستین بونو، اندیشمند فرانسوی که برای سخنرانی و تبلیغ ایام محرم به ساحل عاج سفر کرده بود به دلیل سانحه درگذشت.

کریستین بونو، یحیی علوی یا یحیی بونو در سال ۱۹۵۷ میلادی در شهر فرایبورگ آلمان در خانواده‌ای مسیحی و کاتولیک، دیده به جهان گشود.

وی به خاطر شغل پدر تا سن ۱۰ سالگی در آلمان و الجزایر می‌زیست و پس از آن راهی استراسبورگ فرانسه شد. به گفته خودش میل به آشنایی با ادیان شرقی در وجود او بود و از این رو به مطالعه آثار موجود در این زمینه و به سفرهای متعدد به اسپانیا، مراکش، ایتالیا، بلژیک، هلند، آلمان و… پرداخت.

وی با آثار رنه گنون فیلسوف مسلمان فرانسوی آشنایی پیدا کرد و تحت تأثیر آثار او در سال ۱۹۷۹ به دین اسلام درآمد.

پس از آن در رشته زبان و ادبیات عرب و اسلام‌شناسی به تحصیل پرداخت و آن‌جا بود که در دانشگاه با آثار پروفسور هانری کربن که عرفان شیعی را به غرب شناسانده بود آشنا شد.

او تحت راهنمایی‌های احمد حمپاته عارف آفریقایی و از رؤسای سلسله تیجانیه بود که به مذهب تشیع درآمد و نام خود را به یحیی علوی مبدل ساخت.

بونو در سال ۱۹۸۷ مدرک پروفسور اگرژه را اخذ نمود و در سال ۱۹۹۵ از رساله دکتری خود تحت عنوان الهیات در آثار فلسفی و عرفانی روح‌الله امام خمینی در دانشگاه سوربون دفاع کرد که در سال ۱۹۹۹ به عنوان پژوهش سال برگزیده شد.

وی برای تدوین رساله خود از سال ۱۹۹۱ به ایران سفر کرد و مدت هفت سال از جلسات سید جلال الدین آشتیانی در مشهد، در زمینه فلسفه و عرفان اسلامی استفاده برد.

وی ۱۵ سال در مشهد سکنی گزید.

او برای گذراندن دوره فوق دکترا به‌طور موقت ساکن فرانسه‌ بود و در زمینه «حکمت متعالیه ملاصدرا، پاسخی به انتظارات صدرالدین قونوی» مشغول به تحقیق بود.

وی به تألیف، ترجمه و تفسیرقرآن کریم به زبان فرانسوی پرداخته‌ است.

مؤسسه فرهنگی ترجمان وحی (مرکز ترجمه قرآن مجید به زبانهای خارجی) در قم در سال ۲۰۰۰میلادی ترجمه قرآن وی را منتشر ساخت. از ویژگی‌های این ترجمه این است که ترجمه معنایی روان به همراه تفسیر مختصر به ضمیمه لغت نامه الفاظ قرآن است.

پیکر پاک این محقق وارسته، برای تشییع و تدفین به مشهد مقدس منتقل خواهد شد.

در سالی که می‌خواستم رساله‌ی دکترای خود را شروع کنم، یکی از دوستان لبنانی من که صاحب کتاب‌فروشی بود، دو کتاب از تالیفات امام خمینی(ره) را به من معرفی کرد. این دو کتاب «شرح دعای سحر» و «مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه» بودند.
وقتی عنوان کتاب حضرت امام (ره) را مشاهده کردم، گمان کردم که شاید این کتاب سیاسی است ولی وقتی آن را کمی مطالعه کردم،‌ دیدم سرشار از عرفان جوشان الهی است.
چنان شیفته امام (ره) شدم که برای زدودن حجاب از چهره‌ی ایشان تصمیم گرفتم تز دکترای خود را در زمینه‌ی آثار فلسفی و عرفانی حضرت امام(ره) ارائه کنم تا این که شاید بتوانم حقی که ایشان بر گردنم داشت، جبران کنم.
در آن زمان در فرانسه کسی نبود که استاد راهنمای من باشد. یکی از استادان اعلام آمادگی کرد که در مسایل فنی مرا کمک کند ولی همچنان استاد راهنما در مسایل محتوایی نداشتم.
به همین دلیل به ایران سفر کردم و برای اولین بار به دیدار استاد جوادی آملی رفتم. ایشان استاد سیدجلال‌الدین آشتیانی را به عنوان استاد راهنما به من معرفی کردند. بنده که قبلا نام این استاد را در آثار هانری کربن مشاهده کرده بودم،‌ با شیفتگی به سراغ او رفتم، وقتی به خدمت او رسیدم، به من گفت “شما سه ماه در کلاس‌ها شرکت کنید و اگر موفق بودید می‌توانید ادامه‌ی تحصیل بدهید”.
با علاقه‌ای که به مباحث عرفانی و فلسفی داشتم، هفت سال در محضر درس استاد آشتیانی شاگردی کردم و توانستم رساله‌ی دکتری خود را به پایان برسانم.
هم‌اکنون مشغول تالیف، ترجمه و تفسیر قرآن کریم به زبان فرانسوی هستم که جلد اول آن در 600 صفحه به چاپ رسید و به عنوان کتاب اول قرآنی سال نیز انتخاب شده است. این مجموعه جمعا در 7 جلد در یک پروژه‌ی 20 ساله به اتمام خواهد رسید. ضمن این که مشغول ترجمه‌ی تعدادی از تالیفات امام خمینی(ره)‌ نیز هستم.
همچنین در برنامه‌های برون مرزی صدا و سیما ترجمه‌ی ادعیه و مباحث تفسیری و… به زبان فرانسوی را ارائه می‌دهم.
ما باید بتوانیم حجابی که بر چهره‌ی اسلام در رسانه‌های غربی کشیده شده است را بزداییم و سیمای ناب آن را عرضه کنیم.
بنده از آن وقتی که در درس‌های استاد آشتیانی حاضر شدم، در ایران اقامت کرده‌ام و هم اکنون محل سکونت اصلی من مشهد است زیرا نمی‌توانم از امام رضا (ع)‌ جدا شوم.
البته هر سال چندین بار نیز برای دیدار با دوستان و فامیل و فعالیت‌های تبلیغی و ادامه‌ی تحقیقات علمی به فرانسه سفر می‌کنم و در سال تحصیلی جدید آتی در فرانسه خواهم بود.

هم اکنون من چون مسلمان شده‌ام نمی‌توانم در دانشگاه فرانسه تدریس کنم و با وجود این که توانسته‌ام بهترین تز دکترا را دریافت کنم، از تدریس در دانشگاه محروم شده‌ام و حتی کرسی تدریس هانری کربن را به خانمی داده‌اند که آن وقت هیچ تزی نداشته است.
بعضی از مسوولان وزارت آموزش به استادان بنده گفته بودند که اگر فلانی بخواهد تدریس کند به تدریس صرف و نحو عربی در یکی از دبیرستان‌ها مشغولش می‌کنیم!
سعی کردم معارف اسلامی را به دیگران برسانم و آنان نیز استقبال کردند و هم اکنون نیز مانند من مسلمان هستند.
بنده در حقانیت این مسیری که نسبت به پذیرش اسلام داشته‌ام، تردیدی ندارم و آن را با جان و دل پذیرفته‌ام.

حسین خووان فرانسیسکو هاردس لوزانو متولد ۱۹۶۸ از مالاگا در جنوب اسپانیاست. دارای فوق‌لیسانس زیست پزشکی و پزشک عمومی، فوق‌لیسانس مخابرات و مدیریت همچنین دارای مدرک آی.‌بی.‌ام (هوش مصنوعی) از امریکا است. بعد از تشرف به تشیع به ایران آمد و در جامع‌المصطفی دوره کوتاهی را برای تبلیغ اسلام گذراند.
وی در خصوص دلایل گرایش به اسلام عنوان کرد:

در مسیحیت تناقض می‌دیدم مثلاً اینکه حضرت مسیح هم فرزند خداست و هم خود خداست که با عقل جور در‌نمی‌آمد. چندین بار از کشیش‌ها سؤال کرده بودم گفته بودند اینها راز است و ما هم نمی‌فهمیم که برایم قابل قبول نبود تا اینکه در سال ۲۰۰۸ رسماً از کلیسای کاتولیک بیرون آمدم. شروع به تحقیق درباره ادیان و فلسفه‌های مختلف کردم، کنار آن سایت‌های اسلامی را رصد می‌کردم و یک سری کتاب هم درباره حضرت مهدی، دوست شیعه عراقی‌ام به من امانت داد و خدا خواست مسلمان شدم.

روبرتو آکاردی اهل یکی از شهرهای جنوبی ایتالیا به نام « لچ »است، دوران بیرستان را در رشته علوم انسانی گذراند و پس از آن در دانشگاه پلی تکنیک مهندسی خواند.

از نظر شما شخصیت فلسفی و عرفانی امام خمینی متاثر از چه کسانی است؟

اول از همه خدا. ایشان نمادی از خدا بودند و ارتباط خیلی زیاد با عرفان تشیع داشتند، همه را از خدا می‌گفتند. امام خمینی متأثر از عرفایی چون مرحوم شاه آبادی، میرزا ملک تبریزی و.. سایر بزرگان قدمای عرفان بود. من امام خمینی را یک مرد خدا دیدم. ایشان بیشتر از این که فیلسوف بود از خدا الهام می‌گرفت یعنی یک موهبت الهی به امام شده بود، بعد از مراحل اولیه عرفان خود را برای خدا خالص کرد و خدا هم ایشان را بزرگ کرد، در غرب یک ایتالیایی از من پرسید امام افلاطونی بود؟ گفتم  ممکن است از افلاطون هم مطالبی گرفته باشد اما امام از خدا و پیامبر و اهل بیت به حقایق رسیده است.

امام فیلسوف بزرگی بود که درعین حال با مردم عادی ارتباط بسیار خوبی داشت چیزی که بقیه  فلاسفه چنین نبوده و نیستند، نظر شما در مورد این ارتباط چیست؟

امام شخصیتی چند بعدی بود نه تک بعدی، ایشان درهمه امور سرآمد بود و این یک درس الهی است. ارتباط خیلی قوی با مردم داشت زیرا او نمادی از خدا بود همانطور که گفتم موهبتی از سوی خدا.

و همانا

     عشق به اهل بیت حد و مرز نمیشناسد.

Feizdanesh.ir  | @scientificislam

نوشته پذیرایی ۴ دانشمند خارجی شیعه شده از عزاداران حسینی + معرفی مختصر هر کدام اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.

تقریبا می توان گفت همه ی جوامع شکوفا و غیرشکوفای تاریخ، هم برده بوده اند و هم برده دار. ویل دورانت، در تاریخ تمدنش حتی از آدمخواری آدم های نه چندان اولیه هم می نویسد. چنان که در برخی قبایل، زنان و کودکان را مانند گوسفندِ قربانی می پروراندند تا در جشن های سنتی خود، آنان را تناول کنند. در نظر ویل دورانت، چنان که در جلد اول تاریخ طولانی اش از مشرق زمین می نویسد، بازرگانی، بزرگترین اسباب پریشانی عالم اولیه بوده است چرا که به محض خلقت مفهوم مالکیت، انسان هم جزو طبقه بندی اموال قرار گرفت و عدم توازن قدرت، عده ای را غلام و عده ای دیگر را ارباب کرد.

اولین دسته ی بردگانِ سودمند در نظر بشر، اسیران جنگ های پیاپی تاریخ بوده اند و رفته رفته، نظام بردگی حتی با مشیت الهی در برخی ادیان سازگار شد و حتی بولس حواری، این سازمان را تقدیس کرد.

تاریخ برده داری، مرز نژادی یا جغرافیایی نمی شناسد. به هر نقطه ای از جهان که ردپایی از تمدنِ تاریخی در آن باشد، سر بزنیم، عطر این ظلم مداوم بر وجدان های بیدار اثر می کند. اهرام عظیم الجثه ی مصر را در نظر بیاورید. اگر این اهرام را در وسط بیابان سوزناک مصر، آن هنگام که خورشید، چُنان پرده ی وسیعی از ابر رویتان

گسترده شده ببینید یا تصاویر ثبت شده از این عجایب را بنگرید، شاید از عظمتشان بترسید و حتی لحظاتی طولانی، متحیر بمانید. اما کافی است عنصر زمان را حذف کنیم و با یک صد هزار برده ای که سنگ های عظیم چند تُنی را از فاصله ی هزاران کیلومتری به پای این گورها می آورند، معاصر شویم تا چیزی جز توحشی دلخراش از آن عظمت به جا نماند.

همین احساس را می توانیم در تخت جمشید هم حس کنیم البته آمیخته با غروری کاذب از افتخاری که برای ما نیست!
اگر در تاریخ تمدن چرخی بزنیم، همین احوالات را در همه ی کاخ های پادشاهی، پرستشگاه ها و سایر بناهای غول پیکری که نشان از پیشرفت معماری در آن ادوار دور دارند می بینیم، از سومر و مصر و آشور گرفته تا بابل و پارس و هند و چین.

برده داری برای خوردن گوشت تن انسان، انجام فعالیت های روزانه،کشاورزی، جنگ و معماری (برای هرچه باشکوه تر فرمانروایی کردن) اولین کاربردهای نظام بردگان در تاریخ بوده اما امروزه، کمی عمیق تر، با نامی مبدل و به اصطلاح مدرن تر، هنوز هم در جریان است. قاچاق انسان، با اغراض گوناگون، بهره کشی جنسی به نحو گسترده، خرید و فروش اعضا، پرورش کودکان برای بهره برداری اقتصادی و قاچاق مواد مخدر ، ساعات کار طولانی و غیراستاندارد در معادن با دستمزد نامناسب، در قرنی که داعیه ی حقوق بشر، مهیب ترین شعاری است که در بوق و کرنا کرده اند، با قوت، بخشی از روند تمدن قرن حاضر است.

قریب به صد و سی سال از کوبیدن آخرین مهر ممنوعیت بر پیشانی نظام برده داری گذشته است اما این قطارِ توحشِ کهن، هنوز به ایستگاه آخر نرسیده، روی ریل جدیدی افتاده است. و این اقسام متنوع بردگی انسان در جهان امروز، میراث نحس مدنیتی است که به آن می بالیم.

بیاییم مبارزه با برده داری را از خودمان شروع کنیم.

از خودِ خودمان که برده ی زمان هستیم.

زمان، این سمِّ هولناک زندگی انسان.

زندگی را مسابقه ای برای رقابت و سبقت ندانیم. بنده ی زمان نباشیم تا به بردگی انسان ها کشانده نشویم.

آن لحظه ای که حرص پیروزی بر زمان نباشد، قدرت فاسد هم نیست. قدرت فاسد که نباشد، طبقات زورگو هم کنار می روند. بردگی هم در سایه ی سیادت متولد نمی شود.

بیایید دوران زیستمان را فارغ از بردگی بگذرانیم و برای مبارزه با برده داری، از خودمان آغاز کنیم. بزرگترین دشمن آزادی، جهل است. تا زمانی که برده ای نداند در حال بندگی است( فرقی نمی کند برای چه قدرت یا مولفه یا عنصری )، خلاصی در آینده اش حاصل نمی شود و تا زمانی که ایمان نیاورد به آزاد زیستن، مبارزه، برایش زهری مهلک است.

« که بود و کیست دشمنم؟

یگانه دشمن جهان

هم آشکار ، هم نهان

همان روان ِ بی امان

زمان، زمان ، زمان ، زمان …»

اخوان ثالث

نوشته به بهانه ی روز جهانی مبارزه با برده داری اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.

به گزارش (ایکنا) به نقل از پایگاه خبری «arabi۲۱.com»، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در ادامه سفرهای منطقه‌ای خود به مصر سفر کرد و در دانشگاه قاهره سخنرانی کرد.

در حالی که این روزها فرمان ضدمهاجرتی ترامپ جنجال زیادی به پا کرده است، وی در سخنرانی خود به موضوع پناهندگان پرداخت و گفت: قرآن کریم در سوره توبه به خوبی حمایت از پناهندگان را تبیین کرده است.

وی افزود: خداوند در سوره توبه می‌فرماید که حمایت از پناهندگان شایسته است که برای مؤمنان و حتی غیرمؤمنان فراهم شود و در حقیقت این کامل‌ترین پیامی است که من نسبت به حمایت از پناهندگان خوانده‌ام، چرا که حمایت از این افراد باید به اعتبار انسان‌بودن و صرف نظر از اعتقادات آن‌ها فراهم شود.

آیه‌ مورد نظر دبیرکل سازمان ملل متحد، آیه ۶ سوره توبه «وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ»(و اگر يكى از مشركان از تو پناه خواست پناهش ده تا كلام خدا را بشنود سپس او را به مكان امنش برسان چرا كه آنان قومى نادانند) بود

؛ اگرچه شاید ماهیت این آیه با مسئله مورد نظر گوترش تا حدودی متفاوت باشد، زیرا در این آیه خطاب به پیامبر(ص) می‌فرماید که اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خدا را بشوند، این در حالی است که آوارگانی که امروز راهی غرب می‌شوند، مسلمانان و مؤمنانی  هستند که در نتیجه سیاست‌های نادرست غربی‌ها به این وضع دچار شده‌ و آن‌ها تنها به امید یافتن زندگی بهتر خانه و کاشانه خود را رها کرده و عازم غرب می‌شوند.

دبیرکل سازمان ملل متحد در بخش دیگری از سخنان خود از دین اسلام و تمدن اسلامی تمجید کرد.

وی پیش از این نیز با حضور در نشستی که با هدف مبارزه با نژادپرستی علیه مسلمانان در نیویورک برگزار شد، با اشاره به آیه ۱

۳ سوره حجرات «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَ

قْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ:  اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفريديم و شما را ملت ملت و قبيله قبيله گردانيديم تا با يكديگر شناسايى متقابل حاصل كنيد در حقيقت ارجمن

دترين شما نزد خدا پرهيزگارترين

شماست بى‏ ترديد خداوند داناى آگاه است»، بر اهمیت ارزش‌های تسامح، تفاهم و درک متقابل که مو

رد تأیید تمامی ادیان است، تأکید

 کرد.

گوترش پرتغالی که از آغاز سال ۲۰‌۱۷ میلادی سکاندار سازمان ملل متحد شد، رویکردی با هدف تقویت صلح و ثبات در جهان و طرد خشونت در پیش گرفته و در همین راستا سال ۲۰۱۷ میلادی را سال «صلح» نامید، اما اظهارات اخیر وی در ریاض که عربستان سعودی را ستون ثبات منطقه نامید، امیدهای ایجاد شده در این زمینه را بر باد داد.

Feizdanesh.ir

@scientificislam

نوشته استناد دبیر کل سازمان ملل (آنتونیو گوترش) به قرآن برای حمایت از پناهندگان اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.