تقریبا می توان گفت همه ی جوامع شکوفا و غیرشکوفای تاریخ، هم برده بوده اند و هم برده دار. ویل دورانت، در تاریخ تمدنش حتی از آدمخواری آدم های نه چندان اولیه هم می نویسد. چنان که در برخی قبایل، زنان و کودکان را مانند گوسفندِ قربانی می پروراندند تا در جشن های سنتی خود، آنان را تناول کنند. در نظر ویل دورانت، چنان که در جلد اول تاریخ طولانی اش از مشرق زمین می نویسد، بازرگانی، بزرگترین اسباب پریشانی عالم اولیه بوده است چرا که به محض خلقت مفهوم مالکیت، انسان هم جزو طبقه بندی اموال قرار گرفت و عدم توازن قدرت، عده ای را غلام و عده ای دیگر را ارباب کرد.

اولین دسته ی بردگانِ سودمند در نظر بشر، اسیران جنگ های پیاپی تاریخ بوده اند و رفته رفته، نظام بردگی حتی با مشیت الهی در برخی ادیان سازگار شد و حتی بولس حواری، این سازمان را تقدیس کرد.

تاریخ برده داری، مرز نژادی یا جغرافیایی نمی شناسد. به هر نقطه ای از جهان که ردپایی از تمدنِ تاریخی در آن باشد، سر بزنیم، عطر این ظلم مداوم بر وجدان های بیدار اثر می کند. اهرام عظیم الجثه ی مصر را در نظر بیاورید. اگر این اهرام را در وسط بیابان سوزناک مصر، آن هنگام که خورشید، چُنان پرده ی وسیعی از ابر رویتان

گسترده شده ببینید یا تصاویر ثبت شده از این عجایب را بنگرید، شاید از عظمتشان بترسید و حتی لحظاتی طولانی، متحیر بمانید. اما کافی است عنصر زمان را حذف کنیم و با یک صد هزار برده ای که سنگ های عظیم چند تُنی را از فاصله ی هزاران کیلومتری به پای این گورها می آورند، معاصر شویم تا چیزی جز توحشی دلخراش از آن عظمت به جا نماند.

همین احساس را می توانیم در تخت جمشید هم حس کنیم البته آمیخته با غروری کاذب از افتخاری که برای ما نیست!
اگر در تاریخ تمدن چرخی بزنیم، همین احوالات را در همه ی کاخ های پادشاهی، پرستشگاه ها و سایر بناهای غول پیکری که نشان از پیشرفت معماری در آن ادوار دور دارند می بینیم، از سومر و مصر و آشور گرفته تا بابل و پارس و هند و چین.

برده داری برای خوردن گوشت تن انسان، انجام فعالیت های روزانه،کشاورزی، جنگ و معماری (برای هرچه باشکوه تر فرمانروایی کردن) اولین کاربردهای نظام بردگان در تاریخ بوده اما امروزه، کمی عمیق تر، با نامی مبدل و به اصطلاح مدرن تر، هنوز هم در جریان است. قاچاق انسان، با اغراض گوناگون، بهره کشی جنسی به نحو گسترده، خرید و فروش اعضا، پرورش کودکان برای بهره برداری اقتصادی و قاچاق مواد مخدر ، ساعات کار طولانی و غیراستاندارد در معادن با دستمزد نامناسب، در قرنی که داعیه ی حقوق بشر، مهیب ترین شعاری است که در بوق و کرنا کرده اند، با قوت، بخشی از روند تمدن قرن حاضر است.

قریب به صد و سی سال از کوبیدن آخرین مهر ممنوعیت بر پیشانی نظام برده داری گذشته است اما این قطارِ توحشِ کهن، هنوز به ایستگاه آخر نرسیده، روی ریل جدیدی افتاده است. و این اقسام متنوع بردگی انسان در جهان امروز، میراث نحس مدنیتی است که به آن می بالیم.

بیاییم مبارزه با برده داری را از خودمان شروع کنیم.

از خودِ خودمان که برده ی زمان هستیم.

زمان، این سمِّ هولناک زندگی انسان.

زندگی را مسابقه ای برای رقابت و سبقت ندانیم. بنده ی زمان نباشیم تا به بردگی انسان ها کشانده نشویم.

آن لحظه ای که حرص پیروزی بر زمان نباشد، قدرت فاسد هم نیست. قدرت فاسد که نباشد، طبقات زورگو هم کنار می روند. بردگی هم در سایه ی سیادت متولد نمی شود.

بیایید دوران زیستمان را فارغ از بردگی بگذرانیم و برای مبارزه با برده داری، از خودمان آغاز کنیم. بزرگترین دشمن آزادی، جهل است. تا زمانی که برده ای نداند در حال بندگی است( فرقی نمی کند برای چه قدرت یا مولفه یا عنصری )، خلاصی در آینده اش حاصل نمی شود و تا زمانی که ایمان نیاورد به آزاد زیستن، مبارزه، برایش زهری مهلک است.

« که بود و کیست دشمنم؟

یگانه دشمن جهان

هم آشکار ، هم نهان

همان روان ِ بی امان

زمان، زمان ، زمان ، زمان …»

اخوان ثالث

نوشته به بهانه ی روز جهانی مبارزه با برده داری اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.

به گزارش (ایکنا) به نقل از پایگاه خبری «arabi۲۱.com»، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در ادامه سفرهای منطقه‌ای خود به مصر سفر کرد و در دانشگاه قاهره سخنرانی کرد.

در حالی که این روزها فرمان ضدمهاجرتی ترامپ جنجال زیادی به پا کرده است، وی در سخنرانی خود به موضوع پناهندگان پرداخت و گفت: قرآن کریم در سوره توبه به خوبی حمایت از پناهندگان را تبیین کرده است.

وی افزود: خداوند در سوره توبه می‌فرماید که حمایت از پناهندگان شایسته است که برای مؤمنان و حتی غیرمؤمنان فراهم شود و در حقیقت این کامل‌ترین پیامی است که من نسبت به حمایت از پناهندگان خوانده‌ام، چرا که حمایت از این افراد باید به اعتبار انسان‌بودن و صرف نظر از اعتقادات آن‌ها فراهم شود.

آیه‌ مورد نظر دبیرکل سازمان ملل متحد، آیه ۶ سوره توبه «وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ»(و اگر يكى از مشركان از تو پناه خواست پناهش ده تا كلام خدا را بشنود سپس او را به مكان امنش برسان چرا كه آنان قومى نادانند) بود

؛ اگرچه شاید ماهیت این آیه با مسئله مورد نظر گوترش تا حدودی متفاوت باشد، زیرا در این آیه خطاب به پیامبر(ص) می‌فرماید که اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خدا را بشوند، این در حالی است که آوارگانی که امروز راهی غرب می‌شوند، مسلمانان و مؤمنانی  هستند که در نتیجه سیاست‌های نادرست غربی‌ها به این وضع دچار شده‌ و آن‌ها تنها به امید یافتن زندگی بهتر خانه و کاشانه خود را رها کرده و عازم غرب می‌شوند.

دبیرکل سازمان ملل متحد در بخش دیگری از سخنان خود از دین اسلام و تمدن اسلامی تمجید کرد.

وی پیش از این نیز با حضور در نشستی که با هدف مبارزه با نژادپرستی علیه مسلمانان در نیویورک برگزار شد، با اشاره به آیه ۱

۳ سوره حجرات «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَ

قْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ:  اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفريديم و شما را ملت ملت و قبيله قبيله گردانيديم تا با يكديگر شناسايى متقابل حاصل كنيد در حقيقت ارجمن

دترين شما نزد خدا پرهيزگارترين

شماست بى‏ ترديد خداوند داناى آگاه است»، بر اهمیت ارزش‌های تسامح، تفاهم و درک متقابل که مو

رد تأیید تمامی ادیان است، تأکید

 کرد.

گوترش پرتغالی که از آغاز سال ۲۰‌۱۷ میلادی سکاندار سازمان ملل متحد شد، رویکردی با هدف تقویت صلح و ثبات در جهان و طرد خشونت در پیش گرفته و در همین راستا سال ۲۰۱۷ میلادی را سال «صلح» نامید، اما اظهارات اخیر وی در ریاض که عربستان سعودی را ستون ثبات منطقه نامید، امیدهای ایجاد شده در این زمینه را بر باد داد.

Feizdanesh.ir

@scientificislam

نوشته استناد دبیر کل سازمان ملل (آنتونیو گوترش) به قرآن برای حمایت از پناهندگان اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.

دیدکلی به نظریه های داروین

به نظر می‌رسد که بهترین روش برای درک و تفهیم مبانی و اصول نظریه داروین این است که ریشه‌های فکری این تئوری تشریح شود. به این معنا که نحوه استفاده داروین از نظرات و افکاری که منبع الهام و مورد استفاده داروین قرار گرفته‌اند، بیان گردد. در واقع بخشی از نظریه های داروین به ترتیبی که خود نیز دقیقا تصریح کرده از پیشینیان کسب شده و ضمن تلفیق و ترکیب آنها خود داروین نیز نکات تازه‌ای بر آنها افزوده است.

نظریه مالتوس مبنای نظریه داروین

مالتوس جامعه شناس و اقتصاددان انگلیسی 1838 نظریه خویش را در کتاب خود درباره نحوه رشد جمعیت انسانی و علل بروز فقر و جنگ تشریح کرد و به این ترتیب نظریات او مبنای نظریه داروینقرار گرفت. خلاصه عقاید مالتوس این بود که جمعیت انسانی بر اساس قاعده رشد هندسی افزایش می‌یابد. در حالی که افزایش تولیدات غذایی بر پایه قاعده رشد عددی است. ساده ترین شکل سریهای رشد هندسی و عددی را می‌توان به صورت زیر نوشت.

128، 64 ، 32 ، 16 ، 8 ، 4 ، 2 : رشد هندسی
14 ، 12 ، 10 ، 8 ، 6 ، 4 ، 2 :رشد عددی

در سری رشد هندسی هر عدد مساوی با عدد قبل ضرب در یک عدد معین و در سری رشد عددی مساوی با عدد قبل به اضافه یک عدد معین است. به این ترتیب تعداد انسانها سریعتر از رشد منابع غذایی افزایش می‌یابد و در صورتی که کنترلی بر جمعیت انسانی اعمال نشود، بروز فقر و قحطی اجتناب ناپذیر است. مالتوس زمان متوسط تجدید نسل انسانها را 25 سال فرض کرد و به این ترتیب برای انسان در یک قرن 4 بار تجدید نسل قبول می‌نمود.

نظریه ی تنازع بقاء داروین

نظریه مالتوس مبنای نظریه داروین قرار گرفت. البته عقاید مالتوس منشا نتیجه گیریهای متفاوت، حتی در زمینه اخلاق اجتماعی نیز قرار گرفت، ولی داروین به این مسائل توجهی نداشت. آنچه که داروین به آن توجه نمود این بود که مساله فزونی نوزادان نسبت به والدین، تنها محدود به انسانها نیست. بلکه در میان سایر جانداران نیز عمومیت دارد.

به علاوه کثرت تعداد نوزادان نسبت به والدین در مورد اغلب گونه‌های جانداران به مراتب بالاتر از نسبتهایی است که در پیش انسانها دیده می‌شود. به عنوان مثال یک ماهی آزاد در فصل تخمگذاری 28 میلیون تخم تولید می‌کند و یا در عالم گیاهان، برخی ارکیده‌های مناطق استوایی ، هر سال بیش از یک میلیون عدد دانه تولید می‌کنند.

واضح است که محدود بودن امکانات محیط اجازه رشد و بقا به همه نوزادان نمی‌دهد و برای استفاده از فضا و امکانات محیط، مبارزه‌ای بین نوزادان بروز می‌کند. بر همین اساس اصل اول نظریه داروین یعنی تنازع بقا ارائه شد. براساس نظریه داروین روند مبارزه تنها محدود به نوزادان یک گونه نیست. افراد متعلق به گونه‌های مختلف نیز برای استفاده از منابع محدود محیط ، در گیر مبارزه با یکدیگر می‌شوند. علاوه بر این ، تقلای موجودات در برخورد با شرایط دشوار محیط را نیز شکلی از تنازع بقا تلقی می‌کند.

نظریه انتخاب طبیعی چارلز داروین

ایده اولیه نظریه انتخاب طبیعی را داروین از نوشته‌های پدر بزرگ خود اراسموس داروین که خود از معتقدین به نظریه تحول و اشتقاق گونه‌ها بود اخذ کرد. اسموراس در کتاب خود به نقش انسان در تغییر و اصلاح نژاد حیوانات اهلی از طریق دو رگه‌ گیری به عنوان مکانیسم تحول اشاره کرده بود و نیز به شباهتهای مختلف بین گروههای متعدد از جانوران مهره دار به عنوان قراین خویشاوندی و اشتقاق آنها از یکدیگر استناد شده است.

اصل نظریه انتخاب طبیعی چارلز داروین نتیجه منطقی اصل نخست، یعنی اصل نظریه ی تنازع بقاء داروین است. مطابق با نظریه داروین وقتی نوزادان در هر نسل به تعداد بسیار زیاد و به تعبیر داروین نامحدود به دنیا می‌آیند و تنها عده بسیار کمی از میان آنها امکان و اجازه زندگی و ادامه نسل پیدا می‌کنند. سوالی که پیش می‌آید این است که این عده بسیار محدود از میان جمع بسیار کثیر نوزادان چگونه انتخاب می‌شوند؟

اگر مطابق با نظریه داروین فرض را بر این بگیریم که افراد نوزاد با وجود تعداد کثیر خود، کوچکترین تفاوتی با یکدیگر نداشته باشند، حذف عده زیادی از آنها به دلیل محدودیت شرایط محیط، کوچکترین تحولی در افراد گونه ایجاد نمی‌کند.

بنابراین باید مکانیسمهایی وجود داشته باشند که در بین نوزادان ایجاد تفاوت نمایند و همین تفاوتها منشا و ملاک حذف یا ارتجای بین نوزادان قرار گیرند. در عصر داروین هنوز پدیده جهش شناخته نشده بود و به علاوه داروین به توارث صفات اکتسابی اعتقاد داشت. به همین دلیل منطقا می‌توان پذیرفت که چارلز داروین حداقل قسمتی از تفاوتهای بین نوزادان را نتیجه توارث سازشهایی می‌دانست که در والدین آنها رخ داده است.

اصل سازش با محیط داروین و توارث صفات اکتسابی

اصولا نظریه داروین درباره نقش سازشها در تحول جانداران، از عقاید لامارک ملهم است. در عصر داروین قوانین وراثت هنوز شناخته نشده بود. داروین اعتقاد داشت که قوانین توارث بسیار پیچیده و مهم هستند. اما از مجموع مطالعات خود درباره ارثی شدن صفات اکتسابی چنین نتیجه گرفت که اگر صفت یا تغییری در مرحله‌ای از زندگی یک جاندار بروز کند، در نتایج وی نیز در همان سن یا زودتر ظاهر خواهد گردید.

داروین برای توجیه نظریات خود در باره ارثی شدن صفات اکتسابی مکانیسم همه زایی را مطرح کرد و دیدگاه بقراط فیلسوف معروف یونانی را در این زمینه از نو زنده کرد. اساس و خلاصه این نظریه داروین آن است که همه اندامهای بدن در ساختن نطفه مشارکت می‌کنند و هر اندامی سهم مشخصی برای تشکیل دادن نطفه تولید و ارسال می‌کند.

داروین کلمه ژمول را بیان مهم اندامها ابداع کرده و عقیده داشت وقتی اندامی در طول زندگی یک جاندار ، دستخوش تغییر شود، نتیجه این تغییر از ژمول ، یعنی سهم مهم آن اندام در ساختن نطفه به نسل بعد منتقل می‌شود. به این ترتیب داروین علاوه بر قبول و تایید نظرات لامارک در باب توارث اکتسابی ، مکانیسمی نیز برای توجیه و تحلیل این روند ارائه می‌کند که این بخش از نظریه داروین بعدا مردود شناخته شد.

نظریه تکامل داروین بیان می کند که نوع انسان تکامل یافته جانداران تک سلولی است

اصل ارتباط غیر مستقیم یا همبستگیهای متقابل

داروین علاوه بر آنکه تنازع بقا، انتخاب طبیعی و سازش با محیط را در امر تحول و تغییر جانداران موثر می‌دید، متوجه شد که روابط بین جانداران و به عبارت بهتر ، ارتباطات غیر مستقیم بین آنها نیز به نحوی در امر تحول اثر می‌گذارد. و به این ترتیب نظریه داروین در مورد اصل ارتباط غیر مستقیم ارائه شد.

یکی از مثالها در زمینه نظریه داروین به روابط بین شته‌ها و مورچه‌ها اختصاص دارد. به این ترتیب که شته‌ها حشراتی هستند که به عنوان طفیلی از شیره گیاهان تغذیه می‌کنند و خسارات قابل توجهی به گیاهان زراعی و درختان میوه وارد می‌سازند. این حشرات ضمن تغذیه از گیاهان، مواد زاید بدن خود را به صورت شیره چسبناکی به بیرون دفع می‌کنند. مورچه‌ها رغبت فراوانی به این شیره‌های دفع شده دارند. به همین دلیل در اول سال بطور مداوم از فضولات شته‌ها تغذیه می‌کنند در پاییز هم تخمهای شته‌ها را از روی درختان جمع آوری و به لانه زیرزمینی خود منتقل می‌کنند در طول فصل زمستان از تخمها مواظبت می‌نمایند.

در بهار سال بعد، مجددا تخمها روی درختان و گیاهان منتقل می‌کنند. مورچه‌ها ضمن آنکه امکان ادامه نسل شته‌ها را فراهم می‌کنند از بین شته‌ها نیز آنهایی را که شیره بیشتری دفع می‌کنند انتخاب می‌نمایند و به این ترتیب در تحول و تغییر شته‌ها با نوعی انتخاب که کاملا قابل مقایسه با انتخاب مصنوعی انسانها است، دخالت می‌کنند. طبعا این نوع انتخاب و مداخله در تحول شته‌ها موثر است.

نظریه تکامل داروین
نظریه تکامل داروین بیان می کند که نوع انسان تکامل یافته جانداران تک سلولی اولیه است و به نوعی نقش خدا را در خلقت رد می کند و اساس و آغاز خلقت را بر پایه تصادف و احتمال می داند. این نظریه داروین از 150 سال قبل تا حالا به عنوان تنها نظریه علمی که چگونگی آغاز حیات را بیان می کند مطرح است. البته تحقیقات دانشگاه های کالیفرنیا و کین ستیت ثابت کرد که قدیمی ترین انسان هایی که تا کنون کشف شده اند، شبیه انسان های امروزی هستند و این تحقیقات نظریه داروین درمورد خلقت انسان را رد کرده است.

پس تحقیقات این نظریه را درمورد خلقت انسان رد کرده

منبع: daneshnameh.roshd.ir

بروس آلبرت از آكادمي ملي علوم ایالات متحده مي‌گويد ما مجبوريم كه طراحي هوشمند خلقت را به برنامه درسي زيست‌شناسي مدارس‌مان اضافه كنيم. همين‌طور در دانشگاه؛ اگر بخواهيم بفهميم كه اين ماشين‌هاي مولكولي چطور كار مي‌كنند بنابراين اين سوال، يكسره پرسيده مي‌شود که پس مهندس طراح آن كجاست؟ ما داريم به اين نتيجه رسیده‍ایم كه يك طراح در تمام فرآيندهاي خلقت وجود دارد.

دانشمندان غربی مرگ نظریه داروین را اعلام کردند

دانشمند و فيلسوفي به نام استيون ماير بعد از 15 سال تحقيق به اين نتيجه رسيده است كه بهترين توضيح براي منشا اطلاعات لازم براي ساختن اولين سلول زنده، «طراحي هوشمند» است.

اين دست كارها، اكنون بخشي از يك پرونده جامع علمي درباره طراحي هوشمند در خلقت است. ايده‌اي كه عده‌اي از دانشمندان و فلاسفه در سال 1993 به دور هم جمع كرد تا انقلابي عليه ايده‌اي كه 150 سال بر زيست‌شناسي مسلط بود از ميان بردارند.

اكنون طراحي هوشمند به ما ابزاري جديد براي تشريح علمي وقايع مي‌دهد. علت هوش يك علت واقعي است و علم سالم علمي است كه حقيقت را جستجو كند. برهاني كه طراحي هوشمند را اثبات مي‌كند بر اساس مشاهده واقعيات در لوله آزمايش است. ما اكنون ايمان داريم كه امضاي يك هوش برتر پاي متن همه موجودات خلقت وجود دارد. ما نشانه‌هاي آن را مي‌بينيم.

در مورد تكامل داروين ما با چيزي بيش از يك تئوري علمي ساده روبرو هستيم. درواقع يك داستان افسانه‌وار خلقت است كه از فرهنگ ما غربي‌ها مي‌آيد. هر فرهنگي يك داستان يا افسانه خلقت دارد كه به مردم خود مي‌گويد كه از كجا آمده‌اند. و هر فرهنگي يك رهبر مذهبي دارد كه از آن داستان خلقت حفاظت و امانتداري مي‌كند. در فرهنگ ما غربي‌ها آن رهبران، مذهبي و مسيحي نيستند بلكه طبقه روشنفكر ما هستند.

بنابراين داستان داروين مي‌گويد تنها چيزي كه حقيقت دارد طبيعت است و چيزي وراي طبيعت نيست و طبيعت فقط از ماده تشكيل شده و در كل به آن طبيعت‌گرايي مي‌گويند. و اين نتيجه را مي‌گيرند كه پس همه خلقت را بايد همين ماده شروع كرده باشد؛ يعني ماده به كمك خدا يا هر جور نيروي هوشمند ديگري. براي همين در نهايت مي‌گويند كه خلقت كاملا بيهوده بوده است.

ايده «انتخاب طبيعي» در قرن 19 توسط داروين شروع شد. اما كم‌كم هر چه كه از كشفيات زيست‌شناسي شروع شد به نظريات داروين هم خدشه‌هاي بيشتري وارد آمد. شايد داروين ادامه را توضيح دهد اما در ارائه دليل آغاز، هيچ چيزي براي گفتن ندارد.

داروين در كتاب منشا گونه‌ها گفته بود اگر كسي بتواند نشان بدهد كه ارگانيسمي وجود دارد كه نتوانسته باشد با اصلاحات بيشمار مداوم جزئي و گام به گام به وجود بيايد آن‌وقت تئوري من كاملا از هم مي‌پاشد. يعني او بر روي طبيعت تدريجي تئوري‌اش تاكيد خاصي مي‌كند.

مايكل بيهي، بيوشيميدان دانشگاه لي‌هاي: اساسا انتخاب طبيعي بايد چيزي را پيدا كند كه حداقل كمي كاركرد دارد و بعد كمي اصلاح مي‌شود و درنسل بعدي كمي بيشتر اصلاح مي‌شود و او مي‌دانست كه اگر قرار باشد چيزها سريع‌تر از معمول يا در يك گام بيش از حد بلند اصلاح بشوند آن وقت اين گمان به وجود مي‌آيد كه شايد چيزي غير از انتخاب طبيعي در كار بوده است.

با اين وجود به راحتي مي‌شود به ايرادات ساختاري‌اي – مثل پيچيدگي كاهش‌ناپذير- در بسياري از سيستم‌هاي بيولوژيكي اشاره كرد و نشان داد كه انتخاب طبيعي موانع بسيار بسيار بزرگي در اين سيستم‌ها داشته و مي‌شود اشاره كرد كه دانشمندان نتوانسته‌اند از انتخاب طبيعي براي توضيح چنين مسائلي اسفاده كنند. در نتيجه شواهد زيادي داريم كه مي‌گويند بسياري از سيستم‌هاي بيولوژيكي در خلقت نمي‌توانند با اصلاحات بيشمار متداوم و جزئي دارويني پديد آمده باشند. بنابراين نظريه داروين اكنون از هم پاشيده است.

جد ماكسكو، بيولوژيست مولكولي در دانشگاه بركلي: در بدن انسان چيزي حدود صد تريليون سلول وجود دارد و هر كدام آنها هسته‌اي دارد كه حاوي دي‌ان‌اي يا ژنوم است. و هر ژنوم انسان در حدود 3 ميليارد بخش اطلاعات دارد؛ هر كدام از آن بخش‌ها مي‌توانند چهار تركيب داشته باشند. بنابراين وقتي آن چهار تركيب را ضرب در 3 ميليارد بخش مختلف اطلاعات مي‌كنيد ميزان اطلاعات درون سلول‌هاي انسان در حدي باورنكردني عظيم و هنگفت مي‌شود كه و چيزي كه حقيقتا باعث حيرت من مي‌شود اين است كه فقط چند تا تركيب از آن ژنوم به نسبت احتمال عظيم و تركيبات مختلف عظيم دن‌ان‌اي درون سلول به انسان اجازه مي‌دهد كه عملكرد خودش را انجام بدهد.

و بنابراين اگر تعداد شيوه‌هايي را كه مي‌توانيد ژنوم را آرايش بدهيد در نظر بگيريد تا يك انسان به‌دست بياوريد، احتمال تعداد تركيبات ممكن آنقدر ناچيز است كه محال است چنين چيزي اتفاق بي‌افتد.

پاول نلسون، فيلسوف بيولوژي در موسسه ديسكاوري: ما دنباله‌اي از ايده‌هاي محكم داريم اما حالا بايد جامعه‌ بزرگي از محققان را دور هم جمع كنيم تا اين ايده را گسترش بدهند. به نظرم طي ده تا پانزده سال آينده اوضاع اينگونه باشد كه همه بگويند طراح كه بود؟ نه اين كه بپرسند آيا اصلا طراح هست يا نه؟. در مورد حقيقت داشتن طراحي، من هيچ شكي ندارم. فكر مي‌كنم كه جامعه علمي بالاخره اين حقيقت رو مي‌پذيرد. و وقتي كه يك حقيقت مسلم در نزد همه شد آنگاه مي‌توانيم به سطوح جديد علم نيز برسيم.

اسكات مينيك، بيولوژيست مولكولي در دانشگاه ايداهو: انتقاد مي‌كنند كه مذهب را به آزمايشگاه نياوريد ولي ما مذهب را نمي‌آوريم بلكه داريم روي هوشمندي پشت خلقت كار مي‌كنيم. همه موافق هستند كه وقتي به طبيعت نگاه مي‌كنيم ظاهر چيزها طوري است كه انگار طراحي شده‌اند. اما داروين مي‌گويد كه اين فقط ظاهرشان است.

بروس آلبرت از آكادمي ملي علوم ایالات متحده مي‌گويد ما مجبوريم كه طراحي هوشمند خلقت را به برنامه درسي زيست‌شناسي مدارس‌مان اضافه كنيم. همين‌طور در دانشگاه اگر بخواهيم بفهميم كه اين ماشين‌هاي مولكولي چطور كار مي‌كنند بنابراين اين سوال، يكسره از سر كلافگي پرسيده مي‌شود پس مهندس طراح آن كجاست؟ ما داريم به اين نتيجه مي‌رسيم كه يك طراح در تمام فرآيندهاي خلقت وجود دارد.

مقاله ای درباره داروینیسم

برگردان عبداللّه عظیمایی

اشاره

مقاله حاضر تلخیصی است از کتاب Evolution Deceit؛ فریب تکامل (فروپاشی علمی داروینیسم و پایه های ایدئولوژیک آن)، نوشته هارون یحیی، که تاکنون به چاپ هشتم رسیده است.

نویسنده کتاب که با نام مستعار «هارون یحیی» آثارش را منتشر می کند، در سال 1956م در آنکارا متولد شد و دارای تحصیلات در رشته هنر و فلسفه در دانشگاه استانبول است. از دهه 1980م، نویسنده کتابهای بسیاری در زمینه های سیاسی، مذهبی، و علمی منتشر کرده است؛ امّا آنچه وی را به شهرت رسانده است، نگارش آثار بسیار مهمی است که موجب آشکار شدن فریبهای تکامل گرایان گردید و ادعاهای آنان را باطل ساخت و ارتباطات ناپیدای میان داروینیسم و ایدئولوژیهای خونباری چون فاشیسم و کمونیسم را برملا کرد.

آثار نویسنده در بسیاری از کشورها، از هندوستان تا امریکا، از انگلستان تا اندونزی، از هلند تا بوسنی، و از اسپانیا تا برزیل مخاطبانی یافته است و برخی آثار او به زبانهای انگلیسی، فرانسه، آلمانی، اسپانیایی، ایتالیایی، پرتقالی، اردو، عربی، آلبانی، روسی و… ترجمه شده، در دسترس خوانندگان آن قرار دارد. این آثار که بسیار مورد استقبال خوانندگان در سطح جهان قرار گرفته، باعث گردید که آنها ایمانشان به خداوند را بار دیگر تقویت کنند و بصیرت عمیق تری نسبت به اعتقادات خود بیابند. سبک منطقی، صمیمی و قابل فهمی که این کتابها ارائه می دهند، به آنها ویژگی خاصی بخشیده، تأثیری مستقیم بر خوانندگانش بر جای می گذارد.

آن چنان که گفته شد، کانون اصلی کار نویسنده ردّ مستدل داروینیسم و ماتریالیسم است که زیر ماسک علمی، به دو افسانه قرن بیستم بدل شده بودند. هدف نویسنده آگاهی بخشی به خوانندگان با ترغیب آنها بر این موضوع است که درباره برخی مضامین حیاتی چون وجود خداوند و یکتایی او بیندیشند و خود با انتشار این اثر، بنیادهای سست و ناتوان و آثار انحرافی نظامهای ضد خدایی را به نمایش گذارده است.

شایسته است که درباره موضوع تکامل و داروینیسم و رد استدلالی آن، خوانندگان فارسی زبان به آثار مرحوم دکتر سحابی و آیة اللّه مشکینی در همین زمینه مراجعه کنند.

فریب تکامل

برخی نظریه تکامل یا داروینیسم را تنها یک مفهوم علمی می دانند که در زندگی روزانه آنان هیچ نقش مستقیمی ندارد، که البته این خطا، خطای متداولی است. نظریه تکامل پیش از آن که در چارچوب علوم زیستی قرار گیرد، شالوده فلسفه گمراه کننده ای است که بر بسیاری از مردم جهان تأثیر گذارده است؛ ماتریالیسم.

فلسفه ماتریالیسم، که تنها به وجود مادّه اعتقاد دارد و انسان را چیزی جز توده های مادّه نمی داند، مدعی است انسان حیوانی است که برای سلطه بلامنازع خویش مبارزه می کند.

ریشه های تفکّر تکامل گرایی به جزمیت اندیشی عهد باستان برمی گردد که می کوشید حقیقت خلقت را رد کند. در عوض بسیاری از دانشمندان پیشگام در علوم جدید به وجود خداوند باور داشتند و هنگام مطالعه علوم، در پی کشف جهانی بودند که خداوند آفریده است و به دنبال درک قوانین خداوندی که بر این جهان حاکم است. ستاره شناسانی چون کپرنیک، کپلر و گالیله؛ گوئیور پدر علم دیرینه شناسی، لینه، پیشگام گیاه شناسی و جانورشناسی، و اسحاق نیوتن، برجسته ترین دانشمندی که تاکنون زیسته است، همگی نه تنها با اعتقاد به وجود خدا به مطالعه علوم می پرداختند، بلکه ایمان داشتند که تمامی کائنات از خلقت خداوند سرچشمه گرفته اند⁽¹⁾. آلبرت انیشتین، بزرگ ترین نابغه عصر ما، دیگر دانشمند خداپرستی است که می گوید: «دانشمند واقعی که ایمان عمیق به خداوند نداشته باشد قابل تصوّر نیست. شاید بتوان این گونه بیان کرد که علم بدون مذهب، علمی سستْ بنیاد است»⁽²⁾.

نظریه تکامل، حاصل فلسفه مادّی گرایی است که با بازسازی فلسفه های مادّی گرایی دوران باستان شکل گرفته و در قرن نوزدهم فراگیر شده است. ماتریالیسم تنها با مدد گرفتن از عوامل مادّی به تفسیر طبیعت می پردازد. از آنجا که به خلقت باور ندارد، مدّعی است که تمام پدیده های عالم، چه جاندار و چه بی جان، نه از راه خلقت، بلکه در نتیجه تصادف به وجود آمدند و پس از آن بود که دارای نظم و قانون شدند؛ امّا ذهن انسان به گونه ای شکل گرفته است که هر نظمی را که می بیند، وجود ناظمی را برای آن فرض می کند. فلسفه مادّی گرایی که در مقابل این ویژگی بسیار مهم ذهن انسان قرار دارد، در اواسط قرن نوزدهم، «نظریه تکامل» را پایه گذاری کرد.

نژادپرستی و تکامل گرایی

یکی از مهم ترین اندیشه های داروین که تاکنون کمتر مطرح شده است، نژادگرایی اوست. داروین اروپائیان سفیدپوست را نسبت به دیگر نژادهای انسانی، پیشرفته تر می داند. در حالی که وی بر این ادعاست که انسان، شکل تکامل یافته مخلوقات شبه بوزینه است، معتقد است برخی از نژادها از تکامل بیشتری برخوردار شدند و دیگر نژادها هنوز ویژگیهایی شبیه میمونها را با خود دارند.

عقاید پوچ داروین نه تنها شکل نظریه به خود گرفته، بلکه به مهم ترین مبانی علمی نژادگرایی تبدیل شده است. داروینیسم، با این فرض که موجودات زنده در جریان مبارزه برای حیات به تکامل رسیدند، با علوم اجتماعی همساز شده و با عنوان «داروینیسم اجتماعی» به صورت یک اندیشه درآمده است.

داروینیسم اجتماعی بر این باور است که نژادهای انسانی امروزی در پله های متفاوتی از «نردبان تکامل» قرار دارند، به گونه ای که نژادهای اروپایی از همه پیشگام تر هستند و هنوز بسیاری از نژادهای دیگر، ویژگیهایی شبیه میمون دارند.

بحران تکامل گرایی

نظریه داروین، با قوانین مربوط به ژنتیک که در ربع نخست قرن بیستم کشف گردید، عمیقا گرفتار بحران شد. با این حال، گروهی از دانشمندانی که همچنان می خواستند به داروین وفادار باشند، سخت تلاش کردند تا برای برون رفت از این بحران راه حلهایی بیابند.

الگوی نو داروینیسمِ امروزی بر این باور است که حیات با دو مکانیسم طبیعی به تکامل رسیده است: «انتخاب طبیعی» و «موتاسیون» (جهش). این تئوری اساسا ادعا می کند که انتخاب طبیعی و موتاسیون دو مکانیسم مکمّل هستند. ریشه تغییرات تکاملی از جهشهای تصادفی سرچشمه می گیرد که در ساختارهای ژنتیکی موجودات زنده اتفاق می افتد. خصوصیات حاصل از موتاسیون با مکانیسم انتخاب طبیعی گزینش می شوند و بدین طریق موجودات زنده تکامل می یابند.

با این حال، وقتی که به این تئوری عمیق تر می نگریم، درمی یابیم که هیچ مکانیسم تکاملی در اینجا اتفاق نمی افتد. نه انتخاب طبیعی و نه موتاسیون در تغییر شکل گونه های مختلف به هیچ گونه سهمی ندارند، و ادعای آنان کاملاً بی اساس است.

انتخاب طبیعی تنها افراد ناقص، ضعیف یا ناسالم از هر گونه ای را انتخاب می کند و نمی تواند گونه ای جدید همراه با اطلاعات ژنتیکی جدید با اندامهای جدید بیافریند. به عبارت دیگر، انتخاب طبیعی نمی تواند موجب تکامل موجودی شود. به همین دلیل نوداروینیسم ناچار شد بعد از انتخاب طبیعی، برای موتاسیون به منزله «عامل تغییرات سودمند»، جایگاه والایی در نظر گیرد؛ امّا واقعیت این است که موتاسیون تنها «عامل تغییرات زیان بخش» است.

موتاسیون را شکستگیها یا جایگزینیهایی تعریف کرده اند که در مولکول DNA اتفاق می افتد. این مولکول در نیوکلئی (هسته) سلولهای اندام زنده یافت می شود و حاوی تمامی اطلاعات ژنتیکی آن اندام می باشد. این شکستگیها و جایگزینیها در نتیجه عوامل بیرونی همچون تشعشعات یا عملیات شیمیایی به وجود می آیند. هر موتاسیون یک «تصادف» است که باعث ویرانی نیوکلئیدهای سازنده DNAمی شود یا محل آنها را تغییر می دهد. بسیاری وقتها، آنها به قدری مخرّب و تغییردهنده هستند که سلولها قادر به بازسازی آنها نیستند.

موتاسیون، که تکامل گرایان همواره خود را پشت آن پنهان می کنند، عصای جادویی نیست که موجب پیشرفته تر شدن و کامل شدن اندامهای زنده شود. تأثیر آنی موتاسیون زیان آور است. تغییرات ناشی از موتاسیون تنها می تواند همان تغییراتی باشد که مردم هیروشیما، ناکازاکی و چرنوبیل تجربه کرده اند؛ یعنی مرگ، معلولیت و رخدادهای شگفت طبیعت و… علت آن نیز بسیار روشن است: DNAدارای ساختار بسیار پیچیده ای است و تأثیرات اتفاقی تنها موجب ویرانی آن می شود.

تعجبی ندارد که هیچ موتاسیون سودمندی تاکنون مشاهده نشده و به عکس، ثابت شده که همه آنها زیان آور بودند. بدین سان، ممکن نیست که موجودات زنده تحول یافته باشند؛ زیرا در طبیعت هیچ مکانیسمی وجود ندارد که باعث این تحول شود و سنگواره ها نیز همین ادعا را ثابت می کنند و هیچ گونه فرایند تکاملی در آنها دیده نمی شود، بلکه کاملاً عکس آن [اثبات پذیر است].

بر اساس تئوری تکامل، حیات از دریا آغاز شد و تکامل یافته، به وسیله دوزیستان به خشکی انتقال یافت. همین طرح تکاملی همچنین ادعا می کند که دوزیستان به خزندگان که تنها در خشکی زندگی می کنند تکامل یافتند.

این نظریه نیز پذیرفتنی نیست؛ زیرا میان این دو دسته از حیوانات، اختلافات ساختمانی بی شماری وجود دارد؛ مثلاً، تخم دوزیستان به گونه ای طراحی شده است که در داخل آب رشد می کند و حال آن که تخم جنینی برای رشد در خشکی طرّاحی شده است.

بر اساس نظریه تکامل خزندگان نه تنها نیاکان پرندگان، بلکه نیاکان پستانداران نیز هستند، در حالی که میان این دو طبقه از موجودات زنده، تفاوتهای بسیاری وجود دارد. پستانداران حیوانات خونگرم هستند (بدین معنی که می توانند خودشان گرمای لازم بدنشان را تأمین کنند و آن را در حد ثابتی نگه دارند)، بچه زا بوده، به نوزادشان شیر می دهند و بدنشان از پشم یا مو پوشیده شده است. از سوی دیگر، خزندگان خونسرد هستند (بدین معنی که نمی توانند تولید گرما کنند، و حرارت بدنشان بر اساس دمای محیط تغییر می کند)، تخم گذارند، به نوزادشان شیر نمی دهند و بدنشان از پولک پوشیده شده است.

همه این حقایق نشان می دهد که موجودات زنده ناگهان روی زمین ظاهر شده، به طور کامل شکل گرفتند، بی آن که فرآیند تکاملی را طی کرده باشند، و این خود شاهدی بر این حقیقت است که آنها خلق شده اند. برخلاف داستان بافی «انسان بوزینه» که با تبلیغات پر سر و صدای رسانه ای به مردم تحمیل می کنند، انسان نیز به طور ناگهانی و کامل روی زمین پا گذاشت.

بن بست تکامل در راه رفتن با دو پا

گذشته از اینکه فسیلها برای اثبات نظریه تکامل راه به جایی نبردند، شکافهای ترمیم ناپذیر در کالبدشناسی میان انسان و بوزینه نیز افسانه تکامل انسان را باطل می سازند. یکی از این شکافها، به شیوه راه رفتن مربوط می شود.

انسان روی دو پا به طور مستقیم راه می رود. این شیوه راه رفتن، شکل بسیار مخصوصی است که در هیچ یک از انواع پستانداران دیده نمی شود. برخی از حیوانات که بر روی دو پای پشتی می ایستند، توانایی چندانی برای تحرک ندارند. حیواناتی چون خرسها و میمونها بسیار به ندرت می توانند بدین شکل راه بروند و آن هم هنگامی که مثلاً می خواهند به غذایی دسترسی پیدا کنند و آن هم تنها برای مدت کوتاهی. اسکلت بندی طبیعی آنها به طرف جلو متمایل است و آنها روی چهار دست و پا راه می روند.

پس، آن چنان که طرفداران تکامل ادعا می کنند، آیا شیوه بر روی دو پا راه رفتن، شکل تکامل یافته راه رفتن با چهار دست و پای بوزینه هاست؟ البته خیر. تحقیقات نشان داده اند که در شیوه بر روی دو پا راه رفتن هیچ گاه تکاملی رخ نداده است و امکان وقوع آن نیز وجود ندارد.

تفاوت بسیار میان انسان و بوزینه تنها محدود به شیوه راه رفتن نمی شود. مسائل فراوانی است که هنوز شرحی درباره آن داده نشده است؛ مثل گنجایش مغز و توانایی سخن گفتن. الاین مورگان (Elaine Morgan)تکامل گرای دیرینه شناس انسانهای اولیه درباره همین موضوع اعتراف می کند:

«چهار مورد از مهم ترین راز و رمزهای انسانها از این قرار است: 1) چرا آنها روی دو پا راه می روند؟ 2) چرا آنها موهایشان را از دست دادند؟ 3) چرا آنها مغزهایشان تا بدین حد بزرگ شده اند؟ چرا آنها تکلّم را آموختند؟

پاسخ درست به این پرسشها این است: 1) ما هنوز نمی دانیم. 2) ما هنوز نمی دانیم. 3) ما هنوز نمی دانیم. 4) ما هنوز نمی دانیم.

فهرست پرسشها را می توان همچنان ادامه داد، بی آن که تأثیری بر یکنواختی پاسخها داشته باشد»⁽³⁾.

معجزه سلول و پایان تئوری تکامل

ساختار پیچیده سلولهای زنده در زمان داروین ناشناخته بود و صِرف نسبت دادن حیات به «تصادف و شرایط طبیعی» از نظر هوادارانِ تکامل قانع کننده به نظر می رسید. فنّاوری قرن بیستم، به جزئی ترین بخشهای زندگی رسوخ کرده و آشکار ساخته است که سلول، پیچیده ترین سیستمی است که بشر تاکنون با آن مواجه شده است. امروزه می دانیم که سلول دارای نیروگاههایی است که انرژی لازم خود را تولید می کنند، دارای کارخانه هایی است که آنزیمها و هورمونهای مورد نیاز حیات را می سازند، دارای بانک اطلاعاتی است که حاوی تمامی اطلاعات لازم درباره تمام فراورده هایی است که باید به وجود آیند، دارای سیستمها و خط لوله های پیچیده انتقالی است که مواد و محصولات خام را از نقطه ای به نقطه ای دیگر حمل می کنند، دارای آزمایشگاهها و تصفیه خانه های پیشرفته ای است که مواد خام خارجی را به بخشهای قابل استفاده تبدیل می کنند و دارای غشای مخصوص سلولی است که مواد ورودی و خروجی را تحت کنترل دارد. همه اینها تنها بخش کوچکی از این سیستم پیچیده باورنکردنی را تشکیل می دهد.

دبلیو. اَیْچ. تورپ (Thorpe)، دانشمند تکامل گرا اعتراف می کند که «ابتدایی ترین نوع سلول دارای «مکانیزمی» است که به طور تصورناپذیری پیچیده تر از هر ماشینی است که تاکنون بشر در ذهن و نه در عمل، طراحی کرده است»⁽⁴⁾.

آیا DNA می تواند تصادفی به وجود آید؟

کلیه اطلاعات مربوط به موجودات زنده در مولکول DNA ذخیره شده است. این روشِ ذخیره اطلاعات که نقش حیاتی باور نکردنی دارد، شاهد روشنی است بر اینکه حیات از روی تصادف به وجود نیامده است، بلکه به طور هدفمندی طراحی شده یا بهتر است بگوییم به طور شگفت انگیزی خلق شده است.

در اینجا نکته مهمی وجود دارد که شایسته توجّه است. اگر قرار باشد اطلاعات ذخیره شده در DNAنوشته شود، لازمه آن فراهم سازی کتابخانه بزرگی با 900 جلد کتاب 500 صفحه ای است؛ امّا اطلاعاتی که این کتابخانه بزرگ نگاه داری می کند در مولکولهای DNA داخل هسته سلول رمزنویسی می شود؛ هسته ای که بسیار کوچک تر از 1001 یک سلول یک میلیمتری است. یک اشتباه در توالی نئوکلئیدهای سازنده ژن، آن ژن را با احتمال زیاد بی حاصل می سازد(با توجه به انواع جهش های رخدادی). وقتی در نظر می گیریم که 200000 ژن در بدن انسان وجود دارد، آشکارتر می شود که چگونه شکل گیری میلیونها نئوکلئیدهای سازنده این ژنها با توالی درست، از سرِ تصادف، امری ناممکن است.

بر اساس حساب احتمالات روشن می شود که مولکولهای پیچیده ای همچون پروتئینها و اسیدنئوکلیکها RNA) و (DNA تاکنون نتوانستند از سر تصادف و مستقل از هم شکل گرفته باشند. با این حال، هواداران تکامل مجبور به رویارویی با مشکلی حتّی بزرگ تر هستند که این مولکولهای پیچیده برای حفظ حیات باید هم زمان با هم ادامه حیات دهند. تئوری تکامل با این الزام کاملاً از پا در می آید. اینجاست که برخی از هواداران برجسته تکامل مجبور به اعتراف شدند؛ مثلاً دکتر لسلی اورجل (Leslie Orgel)تکامل گرای مشهور، همکار نزدیک استانلی میلر و فرانسیس کمریک از دانشگاه سان دیگو کالیفرنیا می گوید:

«کاملاً ناممکن است که پروتئینها و نوکلیک اسیدها که ساختمانی پیچیده دارند، به طور ناگهانی در یک جا و در یک زمان به وجود آمده باشند. همچنین وجود یکی بدون دیگری نیز ناممکن به نظر می آید. و بدین رو، در نگاه اوّل باید نتیجه گرفت که حیات در حقیقت هیچ گاه منشأ شیمیایی نمی توانست داشته باشد»⁽⁵⁾.

قانون ترمودینامیک بر این اساس استوار است که شرایط طبیعی همیشه به بی نظمی و گمراهی اطلاعاتی گرایش دارد و تئوری تکامل که کاملاً با این قانون در تناقض است یک باور غیر علمی است.

بدین سان آشکار شد که نظریه تکامل هیچ مبنای علمی ندارد، امّا بسیاری از مردم از این مسئله آگاهی ندارند و گمان می کنند که تکامل یک حقیقت علمی است. مهم ترین علت آن، این است که این نیرنگ حاصل شست و شوی مداوم مغزی و تبلیغات رسانه ها درباره تکامل است. با نگاهی دقیق به رسانه های غربی همواره با اخباری روبه رو می شویم که نظریه تکامل را عَلَم می کنند. بنگاههای مهم رسانه ای و نشریات شناخته شده و مورد توجّه هر چندگاه این موضوع را مطرح می کنند. با بررسی شیوه کار آنها، این گمان به وجود می آید که این نظریه، حقیقتی کاملاً ثابت شده است و هیچ جای بحث درباره آن نیست.

رسانه ها و مراکز تحصیلی که در سلطه قدرتمندان ضد مذهبی می باشند، مدّعیان دیدگاه تکامل هستند و این نظریه را به جامعه تحمیل می کنند. تحمیل این نظریه به قدری تأثیرگذار است که تکامل را تبدیل به عقیده کرده، به گونه ای که هرگز نتوان آن را مردود دانست.

در کنار قوانین علمی، شواهد بسیاری دیگر نیز وجود دارد که نظریه تکامل را بی اعتبار می سازد. هر چند این نظریه ماسک علمی بر چهره زده است، امّا چیزی جز نیرنگ نیست؛ نیرنگی که تنها به سود فلسفه مادّی گرایی از آن دفاع می شود، نیرنگی که مبنای علمی ندارد، بلکه بر اساس شست و شوی مغزی، تبلیغات و فریبکاری شکل گرفته است.

با این حال، تئوری تکامل، در همان آغازین گام به شکست می انجامد؛ زیرا هواداران آن نمی توانند حتی شکل گیری یک پروتئین را بر این اساس شرح دهند. نه قوانین احتمالات و نه قوانین فیزیک و شیمی هیچ گونه توضیحی برای شکل گیری تصادفیِ حیات ندارند.

روح، بزرگ ترین مانع نظریه تکامل

موجودات فراوانی در دنیا وجود دارند که به یکدیگر شبیه اند؛ مثلاً بسیاری از موجودات به اسب، یا گربه شباهت دارند و بسیاری از حشرات شبیه هم به نظر می آیند. این شباهتها، کسی را متعجّب نمی کند.

شباهتهای ظاهری انسان و بوزینه توجّه بسیار زیادی برانگیخته است. این توهّم گاه تا آنجا پیش می رود که برخی را به اعتقاد به نظریه دروغین تکامل وا می دارد؛ امّا واقعیت این است که این شباهتهای ظاهری انسانها و بوزینه ها بیانگر هیچ حقیقتی نیست.

به رغم مشابهتهای ظاهری، بین انسان و بوزینه تفاوتهای بسیار بزرگی وجود دارد. بوزینه، حیوانی است که هیچ تفاوتی با اسب یا سگ ندارد؛ امّا انسان موجود هوشمند و دارای اراده ای قوی است که می تواند فکر کند، سخن بگوید، بفهمد، تصمیم بگیرد و قضاوت کند. همه این ویژگیها جزء کارکردهای روح است که تنها انسان از آن برخوردار است. روح مهم ترین شکافی است که در تفاوت بسیار عمده انسان با دیگر مخلوقات خودنمایی می کند. هیچ شباهت جسمی نمی تواند این شکاف بزرگ میان انسان و دیگر موجودات زنده را به هم نزدیک کند. در طبیعت، تنها موجود زنده ای که دارای روح می باشد انسان است.

ماتریالیستها، گرفتار بزرگ ترین دام تاریخ

فضای وحشتی که تمامی محافل ماتریالیستی را دربر گرفته، نشان می دهد که ماتریالیستها به طور کامل با شکست مواجه شدند، به گونه ای که در تاریخ سابقه نداشته است. حقیقت این است که مادّه فقط ادراکی است که علوم جدید آن را اثبات کرده و به طور بسیار روشن، بی پرده و قاطع مطرح ساختند.

در تمام تاریخ بشر، همواره تفکر ماتریالیستی وجود داشته است. ماتریالیستها که به خود و فلسفه خود بسیار اطمینان داشتند، در مقابل خداوندی که آنها را آفرید قد علم کردند. سناریویی که آنها ساختند بر این باور است که مادّه آغاز و فرجامی ندارد و نمی تواند آفریننده ای داشته باشد. در حالی که آنها تنها به دلیل خوی نخوت و تکبّر خویش خداوند را منکرند، به مادّه ای پناه آورده اند که به گمان آنها دارای وجود واقعی است. آنها به قدری به این فلسفه اعتماد داشتند که گمان می کردند هیچ گاه نمی توان بحثی را مطرح کرد که به ابطال آن بپردازد.

پیوند خونین: داروینیسم و کمونیسم

کمونیستها همواره از جمله خشن ترین مدافعان تئوری داروین بوده اند. قدمت ارتباط داروینیسم و کمونیسم به پایه گذاران این دو مکتب باز می گردد. مارکس وانگلس، پایه گذاران کمونیسم، کتاب منشأ انواع داروین را بلافاصله پس از انتشار مطالعه کردند و مجذوب دیدگاه «ماتریالیسم دیالکتیک» آن شدند. مکاتبات مارکس وانگلس نشان می دهد که آنها نظریه داروین را «دارای مبنای تاریخ طبیعی برای کمونیسم» می دانستند.کمونیستهای روسی پیرو مارکس وانگلس مثل لنین، تروتسکی و استالین، همگی با نظریه تکامل داروین موافق بودند. پلخانوف (Plekkanov) که از او به عنوان پایه گذار کمونیسم روسی یاد می شود، مارکسیسم را «داروینیسم علوم اجتماعی» قلمداد می کند⁽⁶⁾.

تئوری تکامل ادعا می کند که موجودات زنده حاصل تصادف هستند و کمونیسم، به منزله ایدئولوژی الحادی به همین دلیل با داروینیسم پیوندهای عمیقی دارد. افزون بر این، تئوری تکامل بر این فرضیه استوار است که تحول در طبیعت در سایه منازعه ممکن می شود (به بیان دیگر «تنازع بقا») و این فرضیه، مفهوم «دیالکتیک» را که اساس کمونیسم است مورد حمایت قرار می دهد.

اگر مفهوم «منازعه دیالکتیکی» کمونیسم را که حدود 120 میلیون نفر را در طول قرن بیستم به هلاکت رسانده است مورد مداقه قرار دهیم، ابعاد فاجعه ای که داروینیسم روی کره زمین به وجود آورده، بهتر درک می کنیم.

داروینیسم و تروریسم

داروینیسم ریشه ایدئولوژیهای مختلف خشونت طلبی است که در قرن بیستم درد و رنج فراوانی را برای بشر به بار آورد. مفهوم اصلی این موضوع و این مکتب این است: «جنگیدن با هر کسی که از ما نیست». به بیان دیگر، در دنیا، اعتقادات، جهان بینی ها و فلسفه های مختلفی وجود دارد. بسیار طبیعی است که همه این عقاید متفاوت علیه همدیگر در تلاش اند، امّا این مواضع مختلف در یکی از دو شیوه زیر می توانند به یکدیگر چشم داشته باشند:

1 آنها می توانند به وجود عقایدی که مثل آنها نیست، احترام بگذارند، و سعی کنند تا با یکدیگر گفت و گو کنند و برای این منظور از شیوه انسانی بهره گیرند. در واقع، این، شیوه ای است که با اخلاق قرآنی مطابقت دارد.

2 آنها می توانند با یکدیگر بجنگند و با از بین بردن دیگری منافع خود را تأمین کنند. به بیان دیگر، مثل یک حیوان وحشی رفتار کنند. این روشی است که ماتریالیسم؛ یعنی غیرمذهبیها به کار می گیرند. تروریسم و وحشت بیرونی چیزی غیر از دیدگاه دوم نیست.

زمانی که اختلاف میان این دو رویکرد را در نظر بگیریم، درمی یابیم که اعتقاد «انسان، حیوان مبارزه جو» که داروینیسم ناخودآگاه به مردم تحمیل کرد، از تأثیر فوق العاده ای برخوردار شد. افراد و گروههایی که شیوه منازعه را برگزیدند، شاید هیچ گاه از داروینیسم و اصول مبتنی بر این مکتب چیزی نشنیده باشند؛ امّا در پایان روز، آنها خود را با دیدگاه کسانی که مبنای فلسفی آن بر داروینیسم استوار است هم عقیده می یابند. آنچه آنها را به باور داشتن به این دیدگاه می کشاند، شعارهای داروینیسم است؛ از قبیل «در دنیا، بقا با قدرت است»، «ماهی بزرگ ماهیهای کوچک را می بلعد»، «جنگ مقدّس است»، و «انسان با برپایی جنگ پیشرفت می کند». اگر داروینیسم را دور اندازیم، این شعارها تو خالی خواهد بود.

در حقیقت، زمانی که داروینیسم کنار گذاشته شود، هیچ فلسفه «نزاع» باقی نخواهد ماند. هر سه دین الهی که بیشتر مردم دنیا به آنها ایمان دارند؛ یعنی اسلام، مسیحیت، و یهودیت، با خشونت مخالف اند. هر سه دین پیام آور صلح و همزیستی در دنیا هستند و با کشتار مردم بی گناه و درد و رنج و شکنجه مخالف اند. نزاع و خشونت، با اخلاق که خداوند برای بشر مقرر ساخته است در تعارض اند و دارای مفاهیمی غیرمعمول و تحمیلی هستند؛ امّا داروینیسم نزاع و خشونت را می خواهد و آنها را طبیعی و موجه جلوه می دهد.

… به همین دلیل است که آنها بی باکانه مرتکب جنایتی می شوند که مذهب آن را حرام ساخته است و بدین طریق مذهب را در چشم مردم بدنام می کنند. بدین سان، ریشه تروریسم که همچون بلیه ای همه کره زمین را دربر گرفته است، نه از ادیان الهی که برخاسته از الحاد است و تعبیر الحاد در روزگار ما «داروینیسم و ماتریالیسم» است.

با توجّه به آنچه گفته شد، قرن بیست و یکم را باید نقطه عطف تاریخ بشر قلمداد کرد؛ چرا که جامعه بشری به طور کلی، به واقعیتهای الهی پی خواهد برد و به سوی خداوند که وجود مطلق است هدایت خواهد شد. در قرن بیست و یکم، عقاید ماتریالیستی قرن نوزدهم به زباله دان تاریخ خواهد پیوست و بشر به وجود خداوند و خلقت او باور خواهد داشت، حقایقی چون لامکان و لازمان را درک خواهد کرد، و خود را از حجابهای کهن، نیرنگها و خرافاتی که بر این حقایق سایه افکنده اند رها خواهد کرد.

هیچ پنداری نخواهد توانست دستیابی به این حقیقت روشن و گریزناپذیر را ناممکن سازد.

1- Dan Graves, Science of Faith: Forty -Eight Biographies of Historic scientists and their Christian Faith, Grand Rapids, MI, Kregel Resources.

2- Science, Philosophy, And Religion: A Symposium, 1947, CH. 73.

3- Elaine Morgan, The scars of Evolution, New York: Oxford University press, 1994, p.5.

4- W.R. Bird, The Origin of Species Revisited, Nashville: Thomas Nelson, Co. 1991. pp. 298-99.

5- Leslie F. Orgel, “The Origin of Life on Earth”, Sientific American, vol. 271, October 1994. p. 78.

6- Robert M. Young, Darwinion Evolution and Human History, Historical studies on Seience and Belief, 1980.

نوشته داروینیسم در حاشیه واقعیت ها اولین بار در اسلام علمی. پدیدار شد.